എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 11 [Gulmohar] 207

ആനന്ദത്തിന്റെ ആ മഹാസാഗരം അവർക്ക് മുന്നിൽ ഇരച്ചു കയറി. സുമ തന്റെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു, അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് ആനന്ദത്തിന്റെ ഒരു തേങ്ങൽ ഉയർന്നു. ശരത്ത് തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ആ കൊടുമുടിയിലേക്ക് അവൾക്കൊപ്പം കുതിച്ചു.

​ഒടുവിൽ, ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ, പ്രകൃതി പോലും നിശ്ചലമായ നിമിഷത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് ആ ആനന്ദത്തിന്റെ സ്ഫോടനത്തിൽ ലയിച്ചു ചേർന്നു. ശരത്ത് തന്റെ സ്നേഹം മുഴുവൻ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ ശൂന്യതയിലേക്ക് അർപ്പിച്ചു. സുമ അവനെ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, താൻ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണയായെന്ന ഭാവത്തിൽ അവൾ അവന്റെ തോളിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു.

​കുറെ നേരം അവർ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു. തണുത്ത കാറ്റ് അവരുടെ വിയർപ്പിനെ ഉണക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സുമ പതുക്കെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വട്ടം വരച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

______________________________<<<<>>>>>>>>____________________

അങ്ങനെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കടന്ന് പോയി. അടുത്ത ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ ഒരു മൗനമായ ഉടമ്പടിയുടേതായിരുന്നു. വീടിന്റെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവർ കൈമാറുന്ന നോട്ടങ്ങൾക്കും ചിരിക്കും പഴയതിനേക്കാൾ ആഴമുണ്ടായിരുന്നു.

സുമയുടെ മുഖത്ത് മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ആ മ്ലാനത പതുക്കെ വിട്ടുമാറി. അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഒരു പുതിയ പ്രത്യാശ നിഴലിച്ചിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്റെ വയറിൽ പതുക്കെ തലോടും. ശരത്ത് നൽകിയ ആ വാക്കും ആ രാത്രിയിലെ സ്മരണകളും അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ കരുത്ത് നൽകി.