എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 11 [Gulmohar] 207

“എന്ത് പറ്റി ചേച്ചി”

അവൾ അവന് മറുപടി കൊടുക്കാതെ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ച് വിതുമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.

“സാരമില്ല ചേച്ചി നമുക്ക് വീണ്ടും ശ്രമിച്ച് നോക്കാം. ” അവന്റെ വാക്കുകളിൽ നിരാശയും വേദനയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സുമ അവനിൽ നിന്ന് വിട്ട് മാറി. അവളുടെ കണ്ണൂനീർ തുടച്ച് അവന്റെ കയ്യിൽ ആ കിറ്റ് വെച്ച് കൊടുത്തു. അതിൽ കണ്ട രണ്ട് വരകളിൽ നോക്കി അവൻ മിഴിച്ച് അവളെ നോക്കി.

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

“എന്റെ ചെക്കൻ ഒരച്ചനാകാൻ പോകുന്നു. നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ വിത്ത് എന്റെ ഉള്ളിൽ മുളപൊട്ടി കഴിഞ്ഞു.”

ശരത്ത് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ കിറ്റ് ഒന്നുകൂടി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അറിയാതെ ഈറൻ അണിഞ്ഞു.

അവൻ പെട്ടെന്ന് സുമയെ വാരി പുണർന്നു. മുഖത്തെല്ലാം ഉമ്മകൾ നൽകി. അവൻ പൊക്കി എടുത്ത് നടന്നു. അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈയിട്ട് അവനോട് പറ്റിചേർന്നു കിടന്നു. അവൻ അവളെ കൊണ്ട് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അവൾ അവന്റെ മടിയിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചുടേറ്റ് അങ്ങനെ ഇരുന്നു. സന്തോഷം എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്ന് അവർ അങ്ങനെ ഇരുന്നു.

ആ നിമിഷം ആ വീടിനുള്ളിൽ സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. പുറത്തെ ലോകത്തെ ബഹളങ്ങളോ, സുഭാഷിന്റെ സാന്നിധ്യമോ, വരാനിരിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളോ ഒന്നും ആ സോഫയിലെ ആലിംഗനത്തിന്റെ ചൂടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. ശരത്ത് അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഇടിപ്പ് സുമയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു താളം പോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.