“അപ്പൊ മീനുവിനും ഈ കഥകളൊക്കെ അറിയുമോ.?” വാഹിദ് അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല, ഞാൻ കൊച്ചു കുഞ്ഞല്ലേ ഇതൊന്നും അറിയാതിരിക്കാൻ. എടാ കളിപ്രാന്താ, എന്റെ കെട്യോന്റെ അച്ഛന്റെ കുഞ്ഞുനാളിൽ നടന്ന ചരിത്രങ്ങളാ ചരിത്രങ്ങൾ. അല്ലാതെ തന്റെ ചിത്രകഥബുക്കിൽ വായിച്ച കഥകൾ അല്ല. പെണ്ണുങ്ങളെ കളിക്കാൻ അല്ലാതെ ഒരു കുന്തവും അറിയില്ല പയ്യന്.!”
അവൾ അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറയുകയും പുറത്ത് നുള്ളുകയും ചെയ്തപ്പോൾ വാഹിദ് നൂറയുടെ കുറുമ്പ് ഓർത്തുപോയി. അവൾ തന്നെയോർത്തു കൊണ്ട്, മൊബൈലിലെ ഫോട്ടോസ് നോക്കി ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. തന്റെ രാജകുമാരി, വേഗം നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം. ഈ പന്ന ഊരാക്കുടുക്കിൽ നിന്നൊക്കെ ഒന്ന് തലയൂരട്ടെ..!
“പറഞ്ഞു തന്നാൽ എനിക്ക് എന്തോ തരും.?” മീനാക്ഷിയുടെ കമ്പിതമായ മന്ത്രണം അവനെ നൂറയുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.
“ഒന്നും പറഞ്ഞു തരാഞ്ഞിട്ടും ഇഷ്ടം പോലെ തന്നില്ലേ രാവിലെ. ഗർഭപാത്രം നിറഞ്ഞുന്നാ എനിക്ക് തോന്നുന്നേ.”! അവൻ അവളെ കളിയാക്കി. മീനാക്ഷി നാണം കൊണ്ട് ചൂളിപ്പോയി. പൂറിൽ വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് പടർന്ന് നനവ് ഊറിവരാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവന്റെ ഭാരിച്ച കരുത്തിൽ പെട്ട് ഞെരുങ്ങി നുറുങ്ങാൻ കൊതിച്ചു.
“അവളെ ആ കാട്ടാളൻ കൊന്നു കളഞ്ഞു. ഒരുതുള്ളി വെള്ളം പോലും കൊടുക്കാതെ കല്ലേൽ അടിച്ചു കൊന്നു.”! വാഹിദിന്റെ തൊണ്ടയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി മീനാക്ഷി നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു. കേട്ടും പറഞ്ഞും പഴകിയ ഒരു സംഭവം അവൾക്ക് പുതുമയായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് യാതൊരു വികാരവും തോന്നിയതുമില്ല. പക്ഷേ വാഹിദ് ഞെട്ടിപ്പോയി.!
