സരസുവിന്റെ പല്ലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി കുണ്ണയുടെ ഞരമ്പുകൾ മുറിഞ്ഞു രക്തം ചീറ്റി. കോപം സഹിക്കാതെ എഴുന്നേറ്റ് ഓടിരക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച സരസുവിന്റെ വയറ്റിലേക്ക് കാരണവർ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. അയാളുടെ ശക്തിയുടെ തീവ്രതയിൽ കളിപ്പാട്ടം പോലെ തെറിച്ചു പോയ സരസു എടുത്തെറിയപ്പെട്ടത് പോലെ പാറയിൽ പണിത ചുവരിലേക്ക് തെറിച്ചു തലയിടിച്ചു താഴെ വീണു.
തലയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് രക്തം തറയിലേക്ക് പടർന്ന് മലർന്നു കിടക്കുന്ന സരസു അടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കണ്ണിലൂടെ തനിക്ക് നേരെ ഓടിവന്നു കാലുയർത്തി തന്റെ ചങ്കിലേക്ക് ചവുട്ടുന്ന കാരണവരെ അവസാനമായി കണ്ടു. വീണ്ടും വീണ്ടും കലിതുള്ളിക്കൊണ്ട് അയാൾ തന്റെ ചങ്കിൽ ആഞ്ഞു ചവുട്ടുന്നത് അവൾ കണ്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഒടുവിൽ പതുക്കെ പതുക്കെ, ദേവതയെ പോലെ വിശുദ്ധിയുള്ള, നാട്ടിലെ ഏതൊരു യുവാവും കൊതിയോടെ ആരാധിച്ചിരുന്ന, സ്വന്തം ഭാര്യയെ പോലും പുരുഷന്മാർ അവളുടെ ശരീരവും സൗന്ദര്യവും സങ്കല്പിച്ചു കളിച്ചിരുന്ന സരസു എന്ന ഗ്രാമ കന്യകയുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെന്നേക്കുമായി അടഞ്ഞു. പിന്നീട് അവളെ ആരും ജീവനോടെ കണ്ടിട്ടില്ല.
എങ്ങിനെ മാഞ്ഞുപോയെന്നോ എങ്ങോട്ട് മാഞ്ഞുപോയെന്നോ ആർക്കും ഒരുത്തരവും കിട്ടാത്ത മായാജാലകഥപോലെ സരസുവിന് വേണ്ടി ഗ്രാമം കാത്തിരുന്നു.
കഥപറഞ്ഞു നിർത്തിയ മീനാക്ഷി വാഹിദിന്റെ കരുത്തിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ വീർപ്പു മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനോട് വേണ്ടന്ന് പറയാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്, അത്രക്ക് അസഹ്യമായ സുഖമാണ് ആ യുവശക്തി തന്റെ ഓമനദ്വാരത്തിൽ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നത്. ഈശ്വരാ, ഞാൻ എന്തൊരു ഭാഗ്യവതിയാണ്. ഇത്ര സുഖവും രസവും തരുന്നവരായിരുന്നോ ചെറുപ്പക്കാർ.? ഒരു കിളവനെ കെട്ടിയത് കൊണ്ട് താൻ ഇതുവരെ അതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല ല്ലോ..
