“അആഹ്. അടിക്ക്..അടിച്ചു ചീന്തിക്കളയൂ.. അയ്യോ..ഞാൻ ചാവും കുട്ടാ..”!
മീനാക്ഷി പ്രണയം കൊണ്ട് വീർപ്പുമുട്ടി. ശരീരം വളഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി അവൾ തൂങ്ങി. അപ്പുറത്തു കിടക്കുന്ന ആതിര കണ്ണുതുറന്നു കിടന്ന് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്ന ആതിരയെ അവൾ കാര്യമാക്കിയില്ല. ആതിരയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് പൊടിയുന്ന കണ്ണീർചാലുകൾ അവൾ അവഗണിച്ചു.
ഭീകരമായ കരുത്തിൽ തന്നെ അടക്കം പുണർന്ന്, അരക്കെട്ടിന്റെ വളരെ മികച്ച ആട്ടത്തിൽ ഒരു വൈഭവക്കാരനെ പോലെ തന്റെ വികാരത്തുളയിൽ സ്വർഗം കടഞ്ഞെടുക്കുന്ന വാഹിദ് മാത്രമേ അവൾക്ക് പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അവനൊരു കാട്ടുകുതിരയെ പോലെ മീനാക്ഷിയുടെ തുമ്പപ്പൂ മെത്തപോലെ സ്നിഗ്ദമായ ഉടലിൽ കിടന്ന് കുതിച്ചു.
അരക്കെട്ടിലേക്ക്, അവളുടെ വിടർത്തിവച്ച തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് അവന്റെ ഉറച്ച അരക്കെട്ട് വന്ന് പതിക്കുന്ന ശബ്ദവും നനഞ്ഞു നിറഞ്ഞ പൂറിന്റെ ഇറക്കത്തിലൂടെ വണ്ണമുള്ള കുണ്ണയും വിങ്ങിവീർത്ത് നിൽക്കുന്ന വലിയ മകുടവും അതിവേഗം കയറിയിറങ്ങുന്ന പളപള ശബ്ദവും കൊണ്ട് മുറിയുടെ നിശബ്ദത തടസ്സപ്പെട്ടു.
“ഓഹ്..ഓഹ്..ആഹ്..അടിക്ക് മുത്തേ.. ഹെന്നെ…കൊല്ലൂഹ്..ഹആആആ…”!
ഒടുവിൽ വലിയ നിലവിളിയോടെ, രതിമൂർച്ചയുടെ ഉന്മാദ നിമിഷത്തിൽ, കൈ കുഴഞ്ഞു, ശരീരം വിറച്ചു മോഹാലസ്യം ബാധിച്ചവളെ പോലെ കരുത്തു ചോർന്ന് കിടക്കയിലേക്ക് മലർന്നു വീണ് മീനാക്ഷി വാഹിദിന്റെ കാട്ടാനക്കരുത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷം വരെ സഹിച്ചു കിടന്ന് പിടഞ്ഞു പുളഞ്ഞു.
