“അത് കൊണ്ട്… ?”..
“ അപ്പോ ഞാനവനെ കണ്ട് സംസാരിച്ചു… അമ്പിളിയെ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞു… അവൻ ഒഴിഞ്ഞ് പോയാലല്ലേ എനിക്ക് അമ്പിളിയെ കെട്ടാൻ പറ്റൂ… ?”..
“ അത്… വേണ്ടായിരുന്നു…”..
അത് വരെ കലിപ്പോടെ സംസാരിച്ച അമ്പിളിയുടെ ശബ്ദം ആർദ്രമായി..
“പിന്നെ… ?..
എന്റമ്പിളീ… നിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് നല്ല തന്റേടത്തോടെ സംസാരിക്കാൻ ആളില്ലാത്തതാ വിജയന്റെ ധൈര്യം… ഏതായാലും ഒരാഴ്ച സമയം ഞാനവന് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്… അവൻ തീരുമാനമെടുക്കുമോന്ന് നോക്കാം…”..
ഇനിയെന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അമ്പിളിക്കറിയില്ല.. ശരിക്കും സുധീറിനോട് ചൂടാവാനാണ് അവൾ വിളിച്ചത്..പക്ഷേ അവനോട് കടുപ്പിച്ചൊന്നും പറയാനാവുന്നില്ല..
“ അവനെ ഞാനൊഴിവാക്കിത്തരാം അമ്പിളീ… ചെറിയൊരു ഡോസ് ഞാനവന് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്… “..
“ സുധി… അവനെ…തല്ലിയോ…?”..
പെട്ടെന്ന് അമ്പിളി നാവ് കടിച്ചു..ആദ്യമായാണ് അവനെ സുധിയെന്ന് വിളിക്കുന്നത്.. ശൊ.. വേണ്ടായിരുന്നു..എന്നാൽ സുധീറിന് ആ വിളി ഹൃദയത്തിലാണ് ചെന്ന് പതിച്ചത്..
“ഇല്ല…തല്ലിയൊന്നുമില്ല… പക്ഷേ, വേണ്ടി വന്നാൽ തല്ലും… “..
“വേണ്ട… പ്രശ്നത്തിനൊന്നും സുധി പോണ്ട…”..
ഇത്തവണ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അമ്പിളി വിളിച്ചത്..
“പിന്നെ പോവാതെ… ?.
അവനെ അമ്പിളിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നൊഴിവാക്കേണ്ടത് എന്റെ ആവശ്യമായിപ്പോയില്ലേ…?”..
“എന്താവശ്യം… ?”..
“എടീ… നീ കളിക്കല്ലേ… “..
“ സുധീ… ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ എനിക്കിനിയൊരു വിവാഹം വേണ്ടെന്ന്….?..
