പൊടുന്നനെ അവളുടെ ഹൃദയം വിങ്ങി.. ഉച്ചത്തിൽ കരയാനവൾക്ക് തോന്നി.. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ചിരിയോടെ ഇരിക്കുന്ന സുധിയെ കണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കണോ,സങ്കടത്തോടെ കരയണോ എന്നവൾക്ക് മനസിലായില്ല..
“എന്താടീ ഇങ്ങിനെ നോക്കുന്നേ… ?”..
വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത മട്ടിൽ അമ്പിളി നോക്കുന്നത് കണ്ട് സുധി ചോദിച്ചു..
“എന്നെ… എന്തിനാ… പറ്റിച്ചേ… ?”..
ചുണ്ട് പിളുത്തി അമ്പിളി ചിണുങ്ങി..
“പറ്റിച്ചോ… ഞാനോ… എങ്ങിനെ… ?”..
“ബൈക്കിൽ വരുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയേ… ?”..
“ അതമ്പിളി പറഞ്ഞില്ലല്ലോ… രാവിലെ കാണണമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്… ?”..
“ എന്നാലും… ഞാനെത്ര നേരായീന്നോ നോക്കി നിൽക്കുന്നു… “..
അമ്പിളി പരിഭവം പറഞ്ഞു..
“ ഞാൻ കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ എത്തി… “..
“ അതിന് ഞാനറിഞ്ഞോ ഈ കാറിലിരിക്കുന്നത് സുധിയാണെന്ന്… ?”.
“ഇപ്പോ എന്താ പ്രശ്നം… ?..
ഞാൻ കാറിൽ വന്നതോ… ?”..
“അല്ല…”..
“പിന്നെ… ?”..
“അത്… ഈ റോഡിലേക്കിറങ്ങുമ്പോ തന്നെ സുധിയെ കാണുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയേ…”..
“ഇപ്പോ കണ്ടല്ലോ… ഇനി ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടെ… ?.
ആൾക്കാരൊക്കെ വരുന്ന
വഴിയല്ലേ… ?”.
ഒട്ടും മനസില്ലാതെ അമ്പിളി തലയാട്ടി.. സുധി അവളെനോക്കി കണ്ണടച്ച് കാട്ടി വണ്ടി മുമ്പോട്ടെടുത്തു..
ഹും.. ഞാനും ആ വഴിക്കല്ലേ.. പോരുന്നോ എന്നൊരു ചോദ്യമെങ്കിലും ചോദിച്ചൂടെ..?.
വേണ്ടേ… എന്നോടാരും ഒന്നും ചോദിക്കണ്ട..അല്ലെങ്കിലും ഞാനാരാ..?.
അവന്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറിപ്പോകാൻ മാത്രം എന്ത് ബന്ധാ അവനുമായി ഉള്ളത്..എന്നും ബസിനല്ലേ പോകുന്നത്..ഇന്നും അത് മതി..
