വർക്കലയിലെ ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിൽ പുറത്ത് മഴ തിമർത്തു പെയ്യുകയായിരുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരമുള്ള നിശബ്ദത. ലിൻഡ ഹാളിലെ വലിയ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്ന് പുറത്തെ മഴ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഷൈജുവിന്റെ വീഡിയോ കോൾ വരുന്നത്. അവൾ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആ പഴയ ദേഷ്യവും സംശയവും കലർന്നിരുന്നു.
ഷൈജുവിന്റെ സംശയമുനകൾ
“ലിൻഡാ, നീ എന്തിനാ ഇത്ര നേരം ഫോൺ എടുക്കാൻ വൈകിയത്? ഞാൻ പത്തു മിനിറ്റായി നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. നീ എവിടെയായിരുന്നു? ആ നീഗ്രോ ഗസ്റ്റ് അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ… അവനുമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും വർത്തമാനം പറഞ്ഞ് ഇരിക്കുകയായിരുന്നോ?” ഷൈജുവിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും ചാട്ടുളി പോലെ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു.
“ഷൈജൂ, ഞാൻ അടുക്കളയിലായിരുന്നു. ഫോൺ ഹാളിലായിരുന്നു ഇരുന്നത്. നീ എന്തിനാ എപ്പോഴും എന്നെ ഇങ്ങനെ സംശയിക്കുന്നത്? എനിക്ക് ഇവിടെ എത്രമാത്രം ഒറ്റപ്പെടൽ ഉണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?” ലിൻഡയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
“ഒറ്റപ്പെടലോ? നിന്റെ കയ്യിൽ നല്ല സ്മാർട്ട് ഫോൺ ഉണ്ട്, ടിവി ഉണ്ട്, പിന്നെ നിനക്ക് കൂട്ടിന് അപ്പച്ചനും ആ വലിയ ഗസ്റ്റും അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ. നീ എന്തിനാ ഇത്ര നല്ല ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇട്ടു നടക്കുന്നത്? മര്യാദയ്ക്ക് അവിടെ ഒതുങ്ങി ഇരുന്നോണം. നിന്റെ ആ പഴയ നാടൻ സ്വഭാവം ഒക്കെ മാറിയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. അടക്കവും ഒതുക്കവുമില്ലാത്ത പെണ്ണുങ്ങളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല!” ഷൈജു ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
അച്ചായന്റെ സംരക്ഷണം
ഷൈജുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിയന്ത്രണം വിട്ട ലിൻഡ തേങ്ങിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ഫോൺ താഴെ വെച്ച് മുഖം പൊത്തി അവൾ ആ ജനാലക്കൽ ഇരുന്നുപോയി. ഈ സമയം ഹാളിലേക്ക് വന്ന ഐസക്ക് അച്ചായൻ ഇതെല്ലാം കേട്ടിരുന്നു. തന്റെ മകന്റെ അഹങ്കാരവും മരുമകളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.
അച്ചായൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “ലിൻഡാ… കരയല്ലേ മോളേ…” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ ശക്തമായ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
ലിൻഡ അച്ചായന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അച്ചായൻ അവളുടെ തലയിൽ തലോടുകയും അവളോട് ചേർന്നു നിൽക്കുകയും ചെയ്തു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു അമ്മായിപ്പന്റെ വാത്സല്യത്തേക്കാൾ ഉപരി, തകർന്നുപോയ ഒരു പെണ്ണിനെ താങ്ങാൻ നിൽക്കുന്ന ഒരു പുരുഷന്റെ കരുതലുണ്ടായിരുന്നു. ലിൻഡയുടെ നനഞ്ഞ മുഖം അച്ചായന്റെ ഷർട്ടിൽ അമർന്നു. അച്ചായൻ അവളെ മുറുകെ പുണർന്നപ്പോൾ, ഷൈജു നൽകിയ ആ മുറിവുകൾ പതുക്കെ ഉണങ്ങുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
സാമുവലിന്റെ നിസ്സഹായത
ഈ സമയം കോണിപ്പടികളിലൂടെ താഴേക്ക് വരികയായിരുന്ന സാമുവൽ ഈ രംഗം കണ്ട് അവിടെത്തന്നെ നിന്നുപോയി. ലിൻഡ കരയുന്നതും ഐസക്ക് അച്ചായൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത സങ്കടവും അതിലുപരി നിസ്സഹായാവസ്ഥയും പടർന്നു.
ലിൻഡയെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ ആ വീട്ടിലെ സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ താൻ വെറുമൊരു അതിഥി മാത്രമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഷൈജുവിന്റെ സംസാരം മുകളിൽ ഇരുന്നു അവനും കേട്ടിരുന്നു. ഒരു സ്ത്രീയെ ഇത്രത്തോളം അപമാനിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവിനോടുള്ള ദേഷ്യം സാമുവലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ചു.
സാമുവൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞു നിന്നു. ലിൻഡയും അച്ചായനും തമ്മിലുള്ള ആ ആത്മബന്ധം ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് വളരുന്നത് അവൻ നോക്കിനിന്നു. അച്ചായന്റെ കൈകൾ ലിൻഡയുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ പതുക്കെ തലോടുമ്പോൾ, സാമുവലിന് മനസ്സിലായി… ആ വീട്ടിലെ അധികാര സമവാക്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന്.
നിശബ്ദമായ ഉടമ്പടി
ലിൻഡ കരച്ചിൽ നിർത്തി പതുക്കെ അച്ചായന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവളോടുള്ള വന്യമായ അനുഭാവവും കരുതലുമുണ്ടായിരുന്നു. “ഷൈജു അവിടെ സുഖമായി ഇരിക്കട്ടെ ലിൻഡാ… നിനക്ക് ഇവിടെ ഞങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ,” അച്ചായൻ മന്ത്രിച്ചു.
ലിൻഡ അച്ചായന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ കണ്ണീർ കലർന്ന ചിരിയിൽ ഷൈജുവിനോടുള്ള പ്രതികാരവും അച്ചായനോടുള്ള പുതിയൊരു അടുപ്പവും പ്രകടമായിരുന്നു. ദൂരെ നിന്നു ഇതെല്ലാം നോക്കി നിൽക്കുന്ന സാമുവൽ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു. ആ രാത്രി ആ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ പുതിയൊരു രഹസ്യ ഉടമ്പടി ജനിക്കുകയായിരുന്നു.

അടിപൊളി