അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ലക്ഷ്മിയുടെ കാര്യം മെഹറിനോട് പറയണമെന്ന് തോന്നി….
ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം ഞാൻ പതിയെ വിളിച്ചു
“മെഹറേ…”
അവൾ ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു ഇരുന്നു.
“ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ…”
ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു.
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ അവൾ വന്നത്… ആ ചോദ്യം… ആ ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം…. അവളുടെ ആ ആത്മവിശ്വാസം…
എല്ലാം.
മെഹർ ആദ്യം അത് കേട്ട് ചിരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്……
“ഇപ്പോൾ കുട്ടികൾക്കും ഭയമൊന്നുമില്ലല്ലോ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ ചിരി മാറിയതിന് ശേഷം, അവൾ കുറച്ച് ഗൗരവമായി.
“എങ്കിലും… ഇവരുടെയൊക്കെ ഈ ധൈര്യം…”
അവൾ വാചാലയായി.
“അത് ചെറിയ കാര്യമല്ല മനു…”
ആ ദിവസത്തെ ശേഷമുള്ള സമയം മുഴുവൻ, ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ആര്യയെയും ലക്ഷ്മിയെയും ചുറ്റിപ്പറ്റി തന്നെയായിരുന്നു.
ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ… അവരുടെ ചിന്തകൾ… അവരുടെ തുറന്നുപറച്ചിൽ…
“ഇതൊക്കെ ഇപ്പോൾ സാധാരണയാണ്, മെഹറേ…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അവർ അവരുടെ ആ സമയം എൻജോയ് ചെയുന്നു……
ഒരു നിമിഷം, അവൾ നിശ്ശബ്ദയായി. പിന്നെ… പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്, പതിയെ പറഞ്ഞു
“അവളുടെ ആ ധൈര്യം…” “അതിന്റെ പകുതി എങ്കിലും… എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ…”
ഞാൻ അവളെ നോക്കി. “ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ…?”
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അതിന് അവൾ മറുപടി നൽകിയില്ല.
പക്ഷേ… ആ മറുപടി, വാക്കുകളിൽ പറയേണ്ടതില്ലായിരുന്നു.
അതെന്താണെന്ന് അവൾക്കും അറിയാമായിരുന്നു… എനിക്കും അറിയാമായിരുന്നു…
കാരണം…. അത്രയ്ക്ക് അടുത്തിരുന്നു ഞങ്ങൾ.
—————————————————————————————–
അന്നത്തെ രാത്രി…
പതിവ് പോലെ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ മെഹറിന്റെ പേര് തെളിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു……

OMG, that’s a classic!
You narrated that cheating story so well, it made me forget it was about cheating and feel like a love story. Epic, man!
priypetta kuttukarante bharyayum kamukiyum thudarnn ezhuthathe puthiyath ezhuthunnath mosham aanu ketto