മഴനീർതുള്ളികൾ [Anamika] 69

കഴുത്തിനു പിന്നിൽ എന്തോ കുത്തുന്നപോലെ….തടവിനോക്കുമ്പോൾ ലോക്കറ്റ് ആണ്….

ഓഹ് താലി…പറഞ്ഞപോലെ അങ്ങനൊരു സംഭവം കഴിഞ്ഞായിരുന്നല്ലോ…

എഴുന്നേറ്റ് സ്റ്റീൽ അലമാരിക്ക് മുന്നിലെ മങ്ങിയ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി…മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ത്രെഡ് ഇൽ കോർത്ത ആലില താലി പോലുള്ള ലോക്കറ്റ്…ഫാൻസി കടയിൽ നിന്നു വാങ്ങിയതാണെന്ന് തോന്നുന്നു..പാറുവേച്ചിയുടെ കല്യാണത്തിന് ഡയമണ്ട് വച്ച ഡിസൈൻ താലി മതിയെന്ന് പറഞ്ഞ ചേച്ചിയെ പാരമ്പര്യ താലി തന്നെ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു കരയിപ്പിച്ചു വിട്ട അച്ഛനെ ഓർത്തതും കല്ലിച്ചൊരു ചിരി ഊറി ചുണ്ടിൽ…

ശ്രീദേവിയുടെ മാത്രം മകളല്ലേലെ…എന്ത് ആചാരം..എന്ത് അനുഷ്ടാനം…അനുസരണയില്ലാതെ കണ്ണ് വീണ്ടും നീറിതുടങ്ങിയതും അവൾ ആ ചരട് കണ്ണാടി നോക്കി അഴിച്ചെടുത്തു…അലമാരി തുറന്ന് അതിനുള്ളിലെക്ക് വച്ചു…ഒന്നു ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു….

ഇതൊരു ഹോസ്റ്റലാ..അത്ര മാത്രം….

ആരുടെയോ കലപില കേട്ടാണ് കണ്ണുതുറന്നത്…

ഉറക്കെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഹാളിൽ ആരോ ഇരിപ്പുണ്ട്…ഇറങ്ങിച്ചെന്നതും കസേരയിൽ കാലു മടക്കി വച്ചു മായയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടി….അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കുമ്പോൾ കരഞ്ഞപോലെ കണ്ണും മുഖവും വീങ്ങി ഇരിക്കുന്നു…

“എന്റെ മായമ്മച്ചീ…..നിങ്ങടെ മോന് അങ്ങനേലും ഒരു പെണ്ണുകിട്ടീലോ….അങ്ങേര്ടെ ഒരു കാരക്റ്ററും നാട്ടുകാരുടെ ഇടയിലെ ആ സൽപേരും വച്ചിട്ട് ഈ കരേന്നല്ല ഈ രാജ്യത്തുന്ന് ഒരുത്തിയെ കിട്ടൂല….അതൊക്കെയോർത്തങ്ങ് ഹാപ്പി ആയിട്ട് ഇരിക്കാനുള്ളെന്….“ കയ്യും കാലും ഒക്കെ എടുത്തിട്ടാണ് സംസാരം…