മഴനീർതുള്ളികൾ [Anamika] 1462

“ മോളെ അവന്റെ താലിം കഴുത്തിൽ ഇട്ടോണ്ട് അവന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തു നിന്നു അവനെ തന്നെ പറയരുത്….അത്രയും നേരം മൗനമായി നിന്ന മായക്ക് മകനെ പറഞ്ഞത് അത്രക്ക് ദഹിച്ചില്ല….അതൊരമ്മമാർക്കും സഹിക്കില്ലലോ…

”ഈ മഞ്ഞചരട് കഴുത്തിൽ കെട്ടിയെന്ന് വച്ചു ഇവൻ പുണ്യാളൻ ആകാനൊന്നും പോണില്ലെന്ന് അമ്മക്കുമറിയാം ഇവിടുള്ള എല്ലാർക്കുമറിയാം…കള്ളുകുടീം കവലയിൽ അടിപിടീം ആയിട്ട് നടക്കുന്നവനെ കെട്ടിക്കൂടെ ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിന് വന്നതുമല്ല….ഇവനൊറ്റൊരുത്തന എന്റെ ജീവിതം ഇല്ലാണ്ടാക്കിയത്….“

”ഇതാ മതിലകത്തെ കുട്ടിയല്ലേ….അല്ലെ മോളേ…നീയാ അനിലേട്ടന്റെ മോളല്ലേ…വേലിക്കൽ അപ്പോൾ വന്ന ആരോ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു….

“ഏത് മേലെപ്പാട്ടെ ശ്രീദേവിടെ…മായ ചോദിച്ചു

അവൾ അതേ എന്ന് തലകുലുക്കി.

”ഹരീ…“ അവർ ഓടിച്ചെന്നവന്റെ കൈത്തുടക്കിട്ട് അടിച്ചു….

”എന്തൊക്കെയാടാ ഇത്…ഈ കൊച്ചിന്റെ കല്യാണമല്ലായിരുന്നോ അടുത്താഴ്ച…ഇവരുടെ വീട്ടിലേക്കല്ലേ നീ പെയിന്റിംഗ് ന്നും പറഞ്ഞു പോയത്….“ അവരുടെ ഒച്ച ഉയർന്നു….

അരുൺ ചുറ്റും നോക്കി..അവിടവിടെയായി നിൽക്കുന്ന ആളുകൾ അവൾ ആരാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ രസം പിടിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്….

”മായമ്മേ….അമ്മേ ഇങ്ങുവന്നെ ഞാൻ പറയട്ടെ….അവൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും പിടിച്ചു വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി..

അവൾ അരികിൽ നില്കുന്നവനെ നോക്കി..ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിൽപ്പുണ്ട്..പല്ല് കടിച്ചവൾ.

ഇടയ്ക്കു പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്..കൊണ്ട് പിടിച്ച ചർച്ചയിലാണ് അകത്തു..അടുത്തു നിന്നവൻ പയ്യെ അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയതും