മഴനീർതുള്ളികൾ [Anamika] 59

 

ലളിതേച്ചി മായയോടൊപ്പം അടുക്കളയിൽ ആണ്..

അരുണും ഹരിയും മുറ്റത്തിന്റെ കോണിലും..

 

“മോളെ…അവന്റെ മുറി ഉപയോഗിച്ചോളൂ…അതിനു മാത്രേ വാതിലുള്ളൂ…എന്റെ കൂടെ ലളിതേച്ചിയോ ചിന്നുവോ ഉണ്ടാകും മിക്കപ്പോളും..ഇവന്മാര് പണിക്ക് പോയാൽ പിന്നെ വരവോക്കെ കണക്കാ…ചിലപ്പോ ആഴ്ച പണി ഒക്കെ ആയിരിക്കും..”

 

അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ കേട്ടിരുന്നു..

 

“അതാ മുറി..അങ്ങോടു കയറിക്കോ..”

 

പതിയെ എണീറ്റ് അവർ കണ്ണുകാണിച്ച മുറിക്ക് നേർക്കു നടന്നു…

 

അടച്ചിട്ടിരുന്ന മുറി തുറന്ന് അകത്തു കയറി….

 

ഒരു മുഷിഞ്ഞ വാട…

 

അവൾ മുഖം ചുളിച്ചു..

 

ഭിത്തിയിൽ ആണിയടിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്ന അഴയിൽ കുന്നുകൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന മുഷിഞ്ഞ അവന്റെ  ഡ്രെസ്സുകൾ…അതിൽ നിന്നും ആവും..

 

ഒരു സാദാ കട്ടിൽ..അതിനു മുകളിൽ പഴയൊരു ബെഡ്..ബെഡിനോട് ചേർന്ന് ഒരു സ്റ്റൂൾ ഇട്ട് അതിൽ എമർജൻസി ലാമ്പും മറ്റും വച്ചിരിക്കുന്നു…തുരുമ്പു പിടിച്ചു തുടങ്ങിയൊരു അലമാര..ഇത്രയും ആയപ്പോൾ തന്നെ ആ മുറി നിറഞ്ഞു…

 

അവൾ തന്റെ വീടോർത്തു…മുറിയോർത്തു…

 

ഒന്ന് ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…

 

ബെഡിൽ അഴിച്ചിട്ടിട്ട് പോയ ഷർട്ടും മുണ്ടും…ഷഡ്ഢി ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുന്നു..

 

അറപ്പോടെ മുഖം തിരിച്ചു…

 

തിരിഞ്ഞതും കാറ്റ് പോലൊരുത്തൻ അകത്തേക്ക് കയറി..ബെഡിൽ കിടന്നതെല്ലാം പെറുക്കി എടുത്തുകൊണ്ടു അവളെ നോക്കിയൊന്നിളിച്ചു കാണിച്ചു പുറത്തേക്കിറങ്ങി…

 

“അലവലാതി…”