മഴനീർതുള്ളികൾ [Anamika] 1462

“ഒരുമ്പെട്ടവളെ…..കാമുകനെ വിളിച്ചു കയറ്റിയിരിക്കുന്നോടി…..”

“അല്ലാച്ഛാ എനിക്കിയാളെ അറിയുക കൂടെ ഇല്ല….ഓടി അച്ഛനടുത്തേക്ക് പോകാൻ ആഞ്ഞതും

”പാതിരാത്രിക്ക് കാമുകനെ വിളിച്ചു കയ്യറ്റിയതും പോരാ കള്ളം പറയുന്നോടി….എന്റീശ്വരാ ഈ മനുഷ്യനിതെങ്ങനെ സഹിക്കുവോ….ഇക്കണ്ട പൊന്നും പണ്ടൊമെല്ലാം ഉണ്ടാക്കി വച്ചതിവൾക്കു വേണ്ടിയല്ലേ…നന്ദിയില്ലാത്തവളെ ഈ മനുഷ്യനിനി നാലാളുടെ മുഖത്തു എങ്ങനെ നോക്കും…“

അവർ അരങ്ങു തകർക്കുകയാണ്…

അച്ഛൻ പ്രതിമ പോലെ നിൽപ്പുണ്ട്..

നിലത്തു കിടന്നുറങ്ങുന്നവൻ എണീറ്റു…

”നീ…നീയാ പെയിന്റിംഗ്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളതല്ലേ…ഓഹ് സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി ആയിരിക്കും ഇതാകുമ്പോ ആരും അറിയില്ലലോ…“

ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണും മിഴിച്ചു നില്കുന്നവനെ വെറുപ്പോടെ നോക്കി അവൾ…

”നീ എങ്ങനെയാ മുറിക്കുള്ളിൽ എത്തിയത്..“ ആരോ എടുത്തുകൊടുത്ത ഉടുമുണ്ട് വാരിചുറ്റുന്നവനെ നോക്കി അച്ഛൻ ചോദിച്ചു..

”പറയെടാ ഇവൾ വിളിച്ചിട്ടല്ലേ നീ വന്നത്….“ ചെറിയമ്മയാണ്

അവൻ തലയാട്ടുന്നത് കണ്ടതും താൻ നടുങ്ങിപ്പോയി…

”ഇല്ലാച്ചാ….ഇവൻ കള്ളം പറയുവാണ്…എനിക്കിവനെ അറിയത്തുപോലും ഇല്ല..എന്നെ ഒന്ന് വിശ്വസിക്ക്…അച്ഛന്റെ മോൾ ഇന്നുവരെ കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടില്ലലോ….എന്നെയൊന്നു കേൾക്ക്….“കാലിലേക്ക് വീണു കരഞ്ഞു….

”എല്ലാം ഒപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടവളുടെ പൂങ്കണ്ണീര്……ഇനിയെങ്ങനെ കല്യാണം നടത്തും..അവരോടെന്ത് പറയും…ഒരുത്തന്റെ കൂടെ കഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനെ കെട്ടാൻ അന്തസുള്ള പയ്യന്മാർ വരുവോ….“ കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക് അവൾക്കു മനസിലായി…തനിക്കായി അച്ഛൻ വാങ്ങിയ സ്വർണം കണ്ടു കണ്ണ് മഞ്ഞളിച്ചതാണവർക്ക്…അന്ന് തൊട്ട് തുടങ്ങിയ മുറുമുറുപ്പാണ്…കുഞ്ഞുനാളിലെ കണ്ടുവളർന്നത് ആയതുകൊണ്ട് കാര്യമാക്കിയില്ല….ഇപ്പോ അവസരം മുതലെടുകയാണവർ…