സെബാസ്റ്റ്യന്റെ വാക്കുകളിൽ ഇപ്പോൾ വെറും തമാശയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അനുഭവങ്ങളുടെ ഒരു തുറന്നുപറച്ചിൽ കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. മുറിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അയാൾ മീരയുടെ തോളിൽ വിരലുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ സംസാരിച്ചു:
“മീരാ, നീ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം… ഈ ലോകം മുഴുവൻ സത്യത്തിൽ പെണ്ണിന്റെ ആ രഹസ്യസൗന്ദര്യത്തിന്, അവളുടെ പൂറിന്റെ ആ വശ്യതയ്ക്ക് പിന്നാലെയാണ്. അത് തിരിച്ചറിയുന്നതിലാണ് ഒരു സ്ത്രീയുടെ വിജയം.”
സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ആ വാക്കുകൾ മീരയെ ഒരേസമയം അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അയാൾ തുടർന്നു:
“നീ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. കൊച്ചു വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ പൂറിന്റെ ആ മുഴുപ്പ് പുറമെ നിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ വേണം അവ ധരിക്കാൻ. അത് കാണുന്നവരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആവേശം ചെറുതല്ല. പിന്നെ… വേണ്ടി വന്നാൽ, ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ നിന്റെ ആ മർമ്മസ്ഥാനം തുറന്നുകാണിക്കാനും നീ മടി കാണിക്കേണ്ടതില്ല. അതൊക്കെ നിന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.”
സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ഈ ഉപദേശം കേട്ട് മീരയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ഇത്ര തുറന്ന് പറയുന്നത് അവൾ ആദ്യമായാണ് കേൾക്കുന്നത്. അവൾ നാണത്തോടെ പതുക്കെ തലയാട്ടി.
അർജുൻ ഇതൊക്കെ കേട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവിടെ ഇരുന്നു. സെബാസ്റ്റ്യൻ ചേട്ടൻ തന്റെ ഭാര്യയെ ഇങ്ങനെ ‘പരുവപ്പെടുത്തുന്നത്’ അവനും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റിയയും ലിൻഡയും ആ സംഭാഷണത്തിന്റെ ഗൗരവം ഉൾക്കൊണ്ട് അവരെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
