അവന്റെ ഈ വെപ്രാളം മീരയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അവൾ ഒട്ടും വൈകാതെ തറയിൽ കിടന്നിരുന്ന അർജുന്റെ ബർമുഡ കയ്യിലെടുത്തു. എന്നിട്ട് ബാത്റൂം വാതിലിൽ പതുക്കെ മുട്ടി, പപ്പയും മമ്മിയും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ അത് അകത്തേക്ക് നീട്ടിക്കൊടുത്തു. അർജുൻ വാതിൽ അല്പം മാത്രം തുറന്ന് ബർമുഡ കൈക്കലാക്കി വേഗം വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു.
മീരയുടെ ഈ ‘ബർമുഡ ഓപ്പറേഷനും’ അർജുന്റെ ആ വെപ്രാളവും സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കണ്ണിൽ കൃത്യമായി പതിഞ്ഞു.
ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു, “എന്താ മോളേ… നിങ്ങൾ എന്താ ഈ ഇരുട്ടത്ത് ഇരിക്കുന്നത്?” സെബാസ്റ്റ്യൻ മുറിയിലെ മെയിൻ ലൈറ്റ് അങ്ങോട്ട് ഓണാക്കി.
പെട്ടെന്ന് വെളിച്ചം പരന്നതും മുറിയിലെ ഓരോ കോണും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. സെബാസ്റ്റ്യൻ പതുക്കെ നടന്ന് ആ വലിയ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ വെള്ള ബെഡ്ഷീറ്റിൽ അർജുന്റെ കുണ്ണപ്പാലും റിയയുടെ പൂർ നീരും ചേർന്ന് പടർന്നു കിടക്കുന്ന ആ വലിയ പാട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കി. ആ മിശ്രിതം അവിടെ ഒരു ഭൂപടം പോലെ ഉണങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ഏകദേശം എങ്ങനെയൊക്കെയാണെന്ന് ആ പഴയ കുശാഗ്രബുദ്ധിക്കാരന് പിടികിട്ടി. അയാൾ ഒന്നുരണ്ടു വട്ടം മൂളി പതുക്കെ തലയാട്ടി.
അപ്പോഴേക്കും ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ബർമുഡ ധരിച്ച്, മുഖത്തെ പരിഭ്രമം പരമാവധി മറച്ചുവെച്ച് അർജുൻ പുറത്തിറങ്ങി വന്നു.
“ആ… പപ്പയും മമ്മിയും വന്നോ? വന്നിരിക്കൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അവരെ സ്വീകരിച്ചു.
റിയയും മീരയും ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. സെബാസ്റ്റ്യന്റെ നോട്ടം ഇപ്പോഴും ആ കട്ടിലിലെ കറയിൽ തന്നെയായിരുന്നു. റിയ അച്ഛന്റെ നോട്ടം പിന്തുടർന്ന് ആ പാട് കണ്ടതും ആകെ നാണിച്ചുപോയി. തന്റെയും അർജുന്റെയും ശരീരഗന്ധം ആ മുറിയിൽ അപ്പോഴും തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
