“തോമസേ, നാൻസി ഇനി പഴയ നാൻസി ആയിരിക്കില്ല. അവൾക്ക് ആ രുചി പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നീ അത് കൊടുത്തു തീർക്കാൻ നോക്കണ്ട, അതിന് നിനക്ക് കഴിയില്ല,” അച്ചൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
തോമസ് പള്ളിമേടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ പ്ലാൻ രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു. നാൻസി തന്നെ ശപിക്കുമായിരിക്കും, പക്ഷേ അവളെ ഈ സുഖത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് വീണ്ടും എത്തിക്കുക എന്നത് തന്റെ കടമയാണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.
വീട്ടിലെത്തിയ തോമസിനെ കാത്തിരുന്നത് ശ്മശാനതുല്യമായ മൗനമായിരുന്നു. നാൻസി ഒരു മൂലയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. ഇടയ്ക്കിടെ അനിയന്ത്രിതമായി വിറയ്ക്കുന്ന അവൾ, തന്റെ തകർന്ന അന്തസ്സിനെക്കുറിച്ചോർത്ത് നീറിപ്പുകഞ്ഞു. എങ്കിലും, ആ പള്ളിമേടയിലെ രണ്ടു മണിക്കൂർ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ വിള്ളൽ വീഴ്ത്തിയിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി തോമസിന്റെ അഞ്ചര ഇഞ്ചു മാത്രം കേറിയ യോനിയില് അവളുടെ ശരീരത്തിന്, ഫാദർ മാത്യുവിന്റെ വന്യമായ കരുത്ത് ഒരു പുതിയ രാസമാറ്റം നൽകിയിരുന്നു. ആസ്വദിച്ചു എന്ന കുറ്റബോധവും, താൻ അശുദ്ധയാക്കപ്പെട്ടു എന്ന വേദനയും അവളെ ഒരുപോലെ വേട്ടയാടി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. തോമസ് വീണ്ടും പഴയ പടിയായി. ഒരു രാത്രി അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിച്ചെന്നു. അവളുടെ ആ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളിൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ നാൻസി അവനെ തട്ടിമാറ്റി.
“നിങ്ങൾക്ക് നാണമില്ലേ? എന്നെ മറ്റൊരുത്തന് കാഴ്ചവെച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്റെ അരികിലേക്ക് വരാൻ?” നാൻസി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
