നന്ദിത 3 [Kothiyan] 18

​മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ആ വാക്കുകളിലെ പരിഹാസം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ച് അവർ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്?

പാവം എന്റെ അമ്മ… ഞാൻ ഇവിടെ ഈ നരകത്തിൽ അകപ്പെട്ടത് അവർ അറിഞ്ഞാൽ തകർന്നു പോകില്ലേ എന്നോർത്ത് ഞാൻ നീറുകയായിരുന്നു.

​”നിന്റെ അമ്മ അത്ര പാവമൊന്നുമല്ലെടി പൂറി മോളെ,” രാഹുൽ എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. “അവർക്ക് നിന്നെ നന്നായി അറിയാം. നിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ ആ സിസ്സി ഹിസ്റ്ററിയും, നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും എല്ലാം ആദ്യം കണ്ടുപിടിച്ചത് നിന്റെ അമ്മയാണ്.”

​എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരായിരം മിന്നലുകൾ ഏറ്റതുപോലെ തോന്നി. അമ്മയോ? അമ്മ ഇത് കണ്ടോ?

​”അമ്മയാണ് സുജയെ വിളിച്ച് നിന്നെ നന്നാക്കാൻ ഏല്പിച്ചത്,” രാഹുൽ തുടർന്നു. “നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കാണാൻ നിന്റെ അമ്മ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. സുജയുടെയും എന്റെയും കൂടെ നിന്റെ അമ്മ നടത്തുന്ന കളികൾ നീ അറിയാത്തത് നിന്റെ ഭാഗ്യം.”

​എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ആരാധിച്ചിരുന്ന, പവിത്രമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന എന്റെ അമ്മ… അവർ സുജ മാഡത്തിന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നു എന്നോ? അവർ എന്നെ ഈ ചതിക്കുഴിയിൽ മനഃപൂർവ്വം തള്ളിയിട്ടതാണോ?

​”കരയല്ലേടി നന്ദിതാ… ഇത് നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹമാണ്,” മിസ്ട്രസ് എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടി.

“നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നിന്നെ ഒരു ആൺകുട്ടിയായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടം ഇങ്ങനെ ഒരു അടിമയായി കാണുന്നതാണ്.

​എന്റെ ലോകം കീഴ്മേൽ മറിയുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ആരുടെ മുന്നിലാണ് മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്നത്?

The Author

kothiyan

1 Comment

Add a Comment
  1. public humiliation venm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *