നന്ദിത 3 [Kothiyan] 97

എന്റെ ബോധം മറയുന്ന പോലെ നിനക്ക് തോന്നി.
​പതുക്കെ നിന്റെ കരച്ചിൽ മാറി ഒരുതരം മൂളലായി മാറി. അതൊരു സുഖത്തിന്റെ മൂളലായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ‘നന്ദിത’ ആ വേദനയെ ആവേശത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

​മിസ്ട്രെസ് വേഗത കൂട്ടി. ഓരോ തവണയും എന്റെ ശരീരം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ മിസ്ട്രെസ് എന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു പുറകോട്ട് വലിച്ചു.
​”പറയടാ… നീ ആരാണെന്ന്?” മിസ്സ്‌ട്രെസ് എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​”ഞാൻ… ഞാൻ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ നന്ദിതയാണ്… മിസ്ട്രസ്സിന്റെ വേശ്യയാണ്…” ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി നൽകി.

​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു തറയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

എന്റെ സാരി ആകെ അലങ്കോലമായിരിക്കുന്നു.

മിസ്സ്‌ട്രെസ് എന്റെ ചന്തിയിൽ പതുക്കെ തലോടിയിട്ട് പറഞ്ഞു:
​”ഇന്ന് രാത്രി നീ ഉറങ്ങുന്നത് ഈ കോലത്തിൽ തന്നെയായിരിക്കും. ഈ സാരി നീ അഴിക്കില്ല. നിന്റെ ഈ വിയർപ്പും, ഉമിനീരും, പടർന്ന മേക്കപ്പും എല്ലാം എന്റെതാണെന്ന തോന്നൽ നിനക്കുണ്ടാകും….

നാളെ രാവിലെ 6 ആകുമ്പോഴേക്കും നീ അലാറം വെച്ച എണീക്കണം എന്നിട്ട് ഈ ഡ്രസ്സ്‌ തന്നെ ഇട്ട് ഈ വീട് മുഴുവൻ തൂത്തു കഴുകി വൃത്തിആകണം എന്തെങ്കിലും ഒരു പോരായ്മ തോന്നിയ നിനക്ക് പണിഷ്മെന്റ് തരുന്നത് ഞാൻ ആയിരിക്കില്ല ….. അതിനു ഒരാൾ നിന്നെ കാണാൻ നാളെ വരും…. പക്ഷെ നീ എന്നും എന്റെ അടിമ തന്നെ ആയിരിക്കും നിനക്കു നാളെ ഒരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ട്….

എന്ന് പറഞ്ഞു മിസ്ട്രെസ് പുതിയ ഒരു വലിയ ബട്ട്‌ പ്ലഗ് എടുത്ത് കുണ്ടിയിൽ തിരുകി ഇനി ഇതും ഇട്ടാണ് നിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ… ഇപ്പൊ നീ വിശ്രമിച്ചോ നാളെ രാവിലെ മുതൽ ഒരുപാട് പണി ഉള്ളതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു മിസ്ട്രെസ് കട്ടിലിൽ കിടന്നു എന്നിട്ട് നീ നിലത്തു കിടന്ന മതി എന്ന് പറഞ്ഞു….