നന്ദിത 3 [Kothiyan] 19

ഞാൻ അവന്റെ കാല്ക്കൽ ഇഴഞ്ഞു ചെന്നു. എന്റെ കോളേജ് ശത്രുവിന്റെ മുന്നിൽ ഈ കോലത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ ആ നാണവും അപമാനവും… പക്ഷേ അതോടൊപ്പം അടിവയറ്റിൽ ഒരു വിചിത്രമായ തരിപ്പും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു കളിപ്പാവ മാത്രമാണെന്ന സത്യം എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.

​രാഹുൽ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് എന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. “നിന്റെ ഈ കോലം നിന്റെ അമ്മ കണ്ടാൽ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ?” അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ തീ പടർന്നു.

​”വേണ്ട സർ… പ്ലീസ്… അമ്മ അറിയരുത്…” ഞാൻ അവന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

​”അതൊക്കെ ഞാൻ തീരുമാനിക്കും,” അവൻ എന്റെ വിഗ്ഗിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

രാഹുലിന്റെ ആ വഷളൻ ചിരിക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ ഒന്നുമല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.

എന്റെ കോളേജ് ശത്രു, എന്റെ അഭിമാനത്തെ എന്നും ചോദ്യം ചെയ്തിരുന്നവൻ, ഇപ്പോൾ എന്റെ യഥാർത്ഥ കോലം—അല്ല, മിസ്ട്രസ് എനിക്ക് നൽകിയ ഈ ‘വേശ്യ’ രൂപം—ആസ്വദിക്കുകയാണ്.

​”നന്ദിതാ… നിന്റെ ഈ സാരിയും മേക്കപ്പും ഒക്കെ നിനക്ക് നല്ല ചേർച്ചയുണ്ടല്ലോടി,” രാഹുൽ എന്റെ കഴുത്തിലെ ചോക്കറിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ ഈ മാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?”

​ഞാൻ വിറച്ചു കൊണ്ട് മിസ്ട്രസ്സിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

സുജ മാഡം ഒരു പുച്ഛത്തോടെ എന്നെ നോക്കി സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അവർ രാഹുലിന് ഒരു സിഗരറ്റ് നീട്ടി. അവൻ അത് കത്തിച്ചു പുക എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി.

​”മാഡം… രാഹുൽ എങ്ങനെ ഇവിടെ?” ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
​മിസ്ട്രസ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ ഒരു വലിയ കഥയാണ് നന്ദിതാ. നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയെ വല്ലാതെ ഇഷ്ടമാണല്ലേ? ഒരു പാവം കുലസ്ത്രീ… അല്ലേടാ?”

The Author

kothiyan

1 Comment

Add a Comment
  1. public humiliation venm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *