നന്ദിത 3 [Kothiyan] 97

ഈ കോലത്തിൽ ഞാൻ ആരുടെ മുന്നിൽ പോയി നിൽക്കും?

​”നന്ദിതാ… പോയി വാതിൽ തുറക്കെടി നായെ… നിന്റെ സർപ്രൈസ് എത്തി!” അകത്തുനിന്ന് മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ഗർജ്ജനം കേട്ടു.
​വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഞാൻ വാതിൽക്കൽ ചെന്നു.

സാരി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി ഉടുത്തു. പടർന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കും വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി ഞാൻ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടതും എന്റെ ബോധം മറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​രാഹുൽ! കോളേജിൽ എപ്പോഴും എന്നെ തരംതാഴ്ത്താൻ നോക്കുന്ന, എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു. അവൻ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം എന്റെ പടർന്ന മേക്കപ്പിലൂടെയും, അലങ്കോലമായ സാരിയിലൂടെയും, നഗ്നമായ തോളുകളിലൂടെയും അശ്ലീലമായി കടന്നുപോയി.

​”ഇത്… ഇത് നമ്മുടെ നന്ദനാണോ?” അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “അതോ റോഡരികിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ വല്ല ചരക്കുമാണോ?”

​എനിക്ക് ഓടി ഒളിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ശബ്ദം എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി.

ഞാൻ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി, കൈകൾ കൂപ്പി അവന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു.
​”അല്ല സർ… ഞാൻ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ നന്ദിതയാണ്… മിസ്ട്രസ്സിന്റെ അടിമയാണ്…” വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

​അവൻ എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ പടർന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കിൽ തൊട്ടു. “മിസ്ട്രസ് പറഞ്ഞത് സത്യമാണല്ലോ, നീയൊരു ഒന്നൊന്നര സാധനം തന്നെ!” അവൻ എന്നെ നോക്കി വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു.

​അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി സോഫയിൽ ഇരുന്നു.