പാലപ്പൂവ് [അയ്യപ്പൻ നായർ] 536

ഇതൊക്കെ മതിയല്ലോ എന്റെ ജീവിതം നായ നക്കാൻ. അങ്ങനെ ഞാൻ ഒരു വീട്ടിൽ ഒരു അധികപെറ്റ് ആയി. പക്ഷെ ഇവർക് എന്നെ ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിടാൻ പറ്റില്ല. അതിനു കാരണം എന്റെ തന്തടെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണ്.  അതായത് എന്റെ അച്ഛചൻ   രാഘവ മേനോനും  അച്ഛമ്മ  ജാനകിയും. 

മകനും മരുമകളും രണ്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കില്ല എന്ന് മനസിലായ അവരാണ് എന്നെ വളർത്തിയത്. മുത്തശനേ എതിർത്ത് പറയാൻ അവർക് കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് അവർ മൗനം പാലിച്ചു നിന്നു.

ഭാവിയിൽ എനിക് സുഖമായി ജീവിക്കാൻ എന്റെ പേരിലോട്  അച്ഛച്ചൻ   കുറച്ചു സ്വത്തുക്കൾ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ എനിക് ഇഷട്ടമുള്ള അത്രയും കാലം ഈ വീട്ടിൽ താമസിക്കൻ ഉള്ള അധികാരവും എഴുതി ചേർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

പിന്നെ ഇനി ഉള്ളത് എന്റെ താഴെ ഉള്ള അനിയത്തി ആണ് പേര് ആദിത്യ വീട്ടിൽ പൊന്നു എന്ന് വിളിക്കും ഇപ്പോ പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞ് എംബിബിസ് നു ചേർന്നു  ..ദൈവം സഹായിച്  എന്റെ ചേട്ടനും അനിയത്തിക്കും എന്നെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടൂടാരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഒറ്റക് ആരുന്നു.

ചേട്ടനെയും അനിയത്തിയെയും അച്ഛനും അമ്മക്കും ഭയങ്കര കാര്യമാരുന്നു. അവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഉടനെ മേടിച് നൽകുമായിരുന്നു. അവർക്ക് വില കൂടിയ തുണികൾ സ്വന്തം ഷോപ്പിൽ നിന്ന് തന്നെ കൊണ്ടവരുമ്പോൾ എനിക്. അവിടുത്തെ ഏറ്റവും വിലകുറഞ്ഞ തുണികൾ ആണ് നൽകിയിരുന്നത്.

ആദ്യമാദ ഇതെന്നേ ഭയങ്കരമായി വേദനിപ്പിച്ചെങ്കിലും. പതിയെ പതിയെ ഞാൻ യഥാർഥ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ട് തുടങ്ങി.പിന്നെ ഇതൊന്നും ഞാൻ കാര്യമായി എടക്കതെ ആയി. പോരാത്തതിന് മറ്റ് രണ്ടു പേരെയും പോലെ പഠിക്കാൻ ഉള്ള കഴിവ് എനിക്കില്ലാരുന്നു.