പാലപ്പൂവ് [അയ്യപ്പൻ നായർ] 536

“ആരാ”

“ഹാ  ഹാ  ഹാ ….ഇത് ഞാൻ തന്നെ ആണ്. നിന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് ആ രൂപത്തിൽ വന്നത്. പക്ഷെ നി എന്നെ സങ്കടപെടതി”.

ഞാൻ ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു.  ആദ്യമായി ആകും പേടിപ്പിക്കാൻ വന്ന യക്ഷി സങ്കടം കെട്ട് മാറുന്നത്..

” ഞാൻ വിചാരിച്ചു യക്ഷി ഒകെ വെറും സങ്കല്പങ്ങൾ മാത്രം ആണെന്”.

“ഇങ്ങനെ മനുഷ്യർ സങ്കല്പങൽ എന്നു വിചാരിക്കുന്ന ശരിക്കും ഉള്ള എത്രയോ കര്യങൽ ഉണ്ട് . അത് അതുലിന് ഇപ്പോ ബോദ്യമയില്ലെ..

” ആം മനസിലായി…. അല്ല എന്റെ പേര് എങ്ങനെ അറിയാം..

“എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം . അതുൽ ഇപ്പോ അനുഭവിക്കുന്നത് ഒന്നും നിന്റെ പ്രശനം കൊണ്ട് അല്ല. നിന്റെ അമ്മയുടെ സഹോദരൻ മരിച്ചത് നിന്റെ ജന്മം കൊണ്ടല്ല. അവൻ മദ്യപിച്ചു ബൈക്ക് ഓടിച്ചത് കൊണ്ടാണ്. ഇനി നിനക്ക് അങ്ങോട്ട് നല്ല സമയം ആണ്  എല്ലാവരും നിന്നെ അംഗീകരിക്കുന്ന കാലം വരും. നീ അതിന് വേണ്ടി ക്ഷേമയോടെ കത്തിരിക്കുക.. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ  ഞാൻ ഹാപ്പി ആയി.

” അല്ല യെക്ഷിയുടെ പേര് എന്താ. എങ്ങനെയാ മരിച്ചേ. എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി ഇവിടെ ഉണ്ടാകുവോ. ഞാൻ വന്നാൽ എന്നോട് കൂട്ടുകൂടവൊ” അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

എന്നിട്ട് എന്റെ അടുത്തായി വന്നിരുന്നു.  എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി
“എന്റെ പേര് യാമിനി. 200 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപ്  അന്നത്തെ ഇവിടുത്തെ  വലിയ തറവാട്ടിലെ ഒരു ജോലിക്കാരിയായിരുന്നു ഞാൻ. ആ തറവാട്ടിലെ തന്നേ കുറേ കാരണവന്മാർ എന്നെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.

അവരെ എതിർക്കുനതിനിടയിൽ  ആരോ ഒരാൾ എന്റെ തലക് പുറകിൽ അടിച് എന്നെ കൊന്നു..  മൂന്ന് നാളുകൾക്ക് ശേഷം ഞാൻ യക്ഷിയായി പുനർജനിച്ചു. അവരെ വകവരുത്തി.  പക്ഷെ അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അടങിയില്ല. ഈ നാട്ടിലെ സാദാരണക്കാരായ മനുഷ്യരെ ഞാൻ കൊന്നോടുക്കുവാൻ തുടങ്ങി.