പ്രവാസി [ജോൺ എബ്രഹാം] 44

​”ആ മോൻ വന്നു… അവൻ ചായ കുടിക്കാനുള്ള വിളിയാ. ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങട്ടെ തെസ്നീ, നാളെ കാണാം,” ലത ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​അടുക്കളവാതിൽ കടന്ന് പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ലത ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അഷ്‌റഫിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ ആവേശം കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു:

​”എടാ അഷ്‌റഫേ… ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ ഗേറ്റ് വയ്ക്കണം കേട്ടോ. എനിക്ക് നിന്നെപ്പോലെ ഇങ്ങനെ മതില് ചാടാൻ ഒന്നും പറ്റത്തില്ല. ഓരോ പ്രാവശ്യം വരുമ്പോഴും നല്ല കഷ്ടപ്പാടാ…”

​അഷ്‌റഫ്‌ ഒന്ന്  ചിരിച്ചു. “ശരി ചേച്ചി, അത് ഞാൻ നാളെ തന്നെ റെഡി ആക്കാം. മതിലിന്റെ ആ വശത്ത് നമുക്കൊരു ചെറിയ വഴി ഉണ്ടാക്കാം.”

​ലത പോയിക്കഴിഞ്ഞതും തെസ്നി അഷ്‌റഫിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവൾ കൈകൾ കെട്ടി അവനെ ഒരു പ്രത്യേക നോട്ടം നോക്കി. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ ചെറിയൊരു കുസൃതിയും അല്പം സംശയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​”എന്താ ഇക്കാ ഒരു ഇളക്കം? ലതച്ചേച്ചിയെ കാണുമ്പോൾ ഇക്കയുടെ മുഖത്തൊരു വല്ലാത്ത തിളക്കം ആണല്ലോ?” തെസ്നി അവനെ ഒന്ന് ചൊറിഞ്ഞു.

​അഷ്‌റഫ്‌ പതറാതെ പിടിച്ചു നിന്നു. “എന്ത് ഇളക്കം? നിനക്കെന്താടീ വട്ടാണോ? അവർ അയൽക്കാരിയല്ലേ, സ്നേഹത്തോടെ പഴംപൊരി ഒക്കെ കൊണ്ടു വന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ.”
​”മ്മ്മ്…” തെസ്നി ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി. “ലതച്ചേച്ചി ആ സാരി ഉടുത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? എനിക്കെന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നുന്നു. ഇക്കയുടെ കണ്ണ് എങ്ങോട്ടായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവാഞ്ഞിട്ടല്ല…”