പ്രവാസി [ജോൺ എബ്രഹാം] 53

​”പിന്നെന്താ, സന്യസിക്കാൻ പോവുകയാണോ?” രമേശൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
​”സന്യാസമൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് നന്നായി പഠിക്കണം, ഒരു ജോലി വാങ്ങണം. എന്നിട്ട് സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണം. അതാ എന്റെ പ്ലാൻ,” വർഷ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​രമേശൻ ഒന്ന് കളിയാക്കി, “അപ്പൊ ഇപ്പോൾ ഇത് നിന്റെ കാലല്ലേ വർഷേ?”
​വീട്ടിൽ ചിരി പടർന്നു. വർഷ മുഖം ചുളിച്ചു, “അയ്യേ… അച്ഛാ… എന്ത് ചളിയാ ഇത്!”
​”അത് നിന്റെ തലയിലല്ലേ ചളി…” രമേശൻ വിടാതെ പിടിച്ചു.

​”പിന്നേം…. ചളി… ഒന്ന് പോ അച്ഛാ!” വർഷ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ലതയുടെ അടുത്തേക്ക് മാറി നിന്നു.

​ലത എല്ലാവരോടും ഒപ്പം ചിരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ രമേശൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓടുകയായിരുന്നു. ‘അഷ്‌റഫ് ഇത്രയും നല്ലവനാണോ? സ്ത്രീധനം വാങ്ങാത്ത, അനിയനെ പഠിപ്പിച്ച നല്ലൊരു ചെറുക്കൻ… ശരീരം പോലെ തന്നെ മനസ്സും കരുത്തുള്ളതാണല്ലേ!’
​രമേശൻ അഷ്‌റഫിനെ പറ്റി ഇത്രയും നല്ലത് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ലതയുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ ‘തരിപ്പ്’ ഒന്നുകൂടി കൂടി.

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ വീട് മുഴുവൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. രമേശന്റെയും ലതയുടെയും മുറിയിൽ സീലിംഗ് ഫാൻ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കാം. രമേശൻ കട്ടിലിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു കഴിഞ്ഞു.

​ബാത്ത്‌റൂമിൽ പോയി തിരികെ വന്ന ലത ഒരു കടും ചുവപ്പ് നെറ്റി മാത്രമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഉള്ളിൽ ബ്രായോ ഷഡ്ഢിയോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവളുടെ ആ മുഴുത്ത മുലകളും നിതംബവും ആ നേർത്ത തുണിക്കുള്ളിൽ സ്വതന്ത്രമായി കിടന്നു. കട്ടിലിൽ കിടന്നിട്ടും ലതയ്ക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ രാവിലെ മോട്ടോർ പൊക്കുന്ന അഷ്‌റഫിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും, വിയർപ്പൊട്ടിയ മസിലുകളും, തന്റെ പൊക്കിളിൽ അവൻ തറപ്പിച്ചു നോക്കിയ ആ നോട്ടവും അവളുടെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.