പ്രവാസി [ജോൺ എബ്രഹാം] 45

​അടിവയറ്റിൽ ഒരു നീറ്റലും പൂറിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തരിപ്പും അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ ലത പതുക്കെ രമേശന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ അയാളെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. രമേശന്റെ പുറത്തു അവളുടെ മുലകൾ അമർന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈകൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിലും വയറിലും താഴെയും ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​രമേശൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. “എന്താ ലതേ…?” അയാൾ ഒരുതരം മടുപ്പോടെ ചോദിച്ചു.
​”ഒന്നുമില്ല രമേശേട്ടാ… എനിക്ക് എന്തിനോ ഒരു വല്ലാത്ത കൊതി പോലെ,” ലത അവന്റെ തോളിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു മന്ത്രിച്ചു.

​രമേശൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “ലതേ… എനിക്കീ വയറും വെച്ച് നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ? നിന്റെ ഈ ആഗ്രഹം തീർക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ആരോഗ്യം എനിക്കിപ്പോ ഇല്ല.”

​”എത്ര കാലമായി രമേശേട്ടാ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ… നിങ്ങളൊന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കുന്നു

പോലുമില്ലല്ലോ,” ലതയുടെ സ്വരത്തിൽ സങ്കടവും നിരാശയും കലർന്നിരുന്നു.

​”ഒരുപാട് തവണ ശ്രമിച്ചു പരാജയപെട്ടതല്ലേ… ലതേ ഇനി വേണ്ട….. നീ പഴയതൊക്കെ മറന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്,” എന്നും പറഞ്ഞ് രമേശൻ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
​ലത ആ ഇരുട്ടിൽ മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. തന്റെ പുരുഷൻ തളർന്നു പോയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ അഗ്നി കെടുത്താൻ അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല.,

ആ നിമിഷം ലതയുടെ മനസ്സിൽ അഷ്‌റഫ്‌ എന്ന രൂപം ഒന്നുകൂടി തെളിഞ്ഞു. രമേശൻ തരാത്ത ആ സുഖം അഷ്‌റഫിന് തനിക്ക് തരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ…അവൾ ഓർത്തു പോയി….