സുരേഷ്: “അപ്പോൾ ലീനയോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണോ രേവതീ? മൂന്നാറിൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന്?”
രേവതി: “സത്യമാണ് സുരേട്ടാ… ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല. മുന്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങള് വെച്ച് നോക്കുമ്പോള് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ ബന്ധമാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രധാനം. അവന് ഓവര് പോസസ്സിവെ ആകുന്നു. ”
സുരേഷ്: “പക്ഷേ ഉണ്ണി നിന്റെ വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവുമല്ലോ. നീ അവന്റെ കൂടെ തനിയെ… അവന് പഴയതുപോലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കാന് നോക്കിയാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും?”
രേവതി: “അവൻ നോക്കില്ല ഏട്ടാ. ഉണ്ണിയോട് ഞാൻ നേരത്തെ വിളിച്ചപ്പോള് സംസാരിച്ചതാണ്. അവനും അത് തന്നെ ആണ് പറയുന്നെ, ഒരു പരിധി വിറ്റും ഒന്നും വേണ്ട, അത് അവനും മാനസികമായി ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. ഏട്ടൻ ഇന്ന് കാണിച്ച ആ വലിയ മനസ്സ് അവനെക്കൊണ്ട് പോലും അത് ആലോചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവന് അറിയിലല്ലോ എന്റെ ഏട്ടന് എല്ലാം അറിയാം എന്ന”
സുരേഷ്: “എനിക്കെന്തോ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. മൂന്നാറിലെ തണുപ്പും ആ മഞ്ഞും… നിന്റെ ഈ തീരുമാനത്തെ ഒലിച്ചു കളയില്ലേ?”
രേവതി: “ഏട്ടാ… എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്ക്. ഞാൻ ചതിച്ചിട്ടുണ്ട്, അത് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആ ചതി ഇനി തുടരാൻ എനിക്ക് വയ്യ. സുരേട്ടന്റെ മുന്നിൽ കുറ്റബോധമില്ലാതെ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയണം. ഈ യാത്രയിൽ ഉണ്ണി എനിക്ക് വെറുമൊരു ഫ്രണ്ട് മാത്രമായിരിക്കും. ഞാൻ അവന് വേണ്ടി ഇത്തവണ ഒന്നും കരുതി വെച്ചിട്ടില്ല.”
