രുദ്രപ്രതാപം [Jhon Clinton] 264

ഞാൻ വെക്കേഷൻ പോലും വീട്ടിലേക്ക് വരില്ലായിരുന്നു.അതിൻ്റെ ദേഷ്യം ആണ് എല്ലാവർക്കും.അതിന് ചില കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. അത് സമയമാകുമ്പോൾ പറയാം.

 

“ഇനി എന്താ നിൻ്റെ പ്ലാൻ ” അച്ഛനാണ് അത് ചോദിച്ചത്.

 

“ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ തന്നെ വല്ല…….”

 

“ഇനി നീ എങ്ങോട്ടേക്കും പോണില്ല” ഞാൻ പറഞ്ഞ് തൂങ്ങിയപ്പോ തന്നെ അമ്മ ഇടക്ക് കേറി പറഞ്ഞു

 

“ഒരു പ്രാവശ്യം ഇവിടുന്ന് ഒന്നു മാറിനിന്നോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞ് വിട്ടതാ പിന്നെ ഇവിടെ ഉള്ളവരെ കുറിച്ച് അവന് ഒരു ചിന്തയും ഇല്ല”

 

അമ്മ തുടങ്ങി.ഞാൻ തല താഴ്ത്തി ഫുഡ് കഴിക്കുന്നത് കൺസെൻട്രേറ്റ് ചെയ്തു😶

 

“നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നെ അവൻ ഇപ്പൊ ഇങ്ങു വന്നില്ലേ” അച്ചൻ അമ്മയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി

 

“ഇനി എൻ്റെ പൊന്നു മോൻ കുറച്ച് ദിവസം വീട്ടില് നിൽക്ക് കേട്ടോ…”

 

ഞാൻ ദയനീയത്തോടെ അച്ഛനെ നോക്കി

നമ്മളില്ലേ….. എന്ന ഒരു ഭാവത്തിൽ പുള്ളി കാരൻ ഇരിപ്പാണ്

 

ബ്ലഡി തന്തപടി തേച്ചു 😡

 

എൻ്റെ നോട്ടം നേരെ അശ്വതി യുടെ മുഖത്തേക്ക് പോയി അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു.എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോ അവൾ പെട്ടന്ന് മുഖം മാറ്റി.

ഇവൾക്ക് ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലേ.ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

 

അങ്ങനെ ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ച് ഞാൻ നേരെ ഹാളിലെ സോഫ യുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.അവിടെ അച്ഛൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു

 

“എന്നെ ഈ ചീത്ത ഒക്കെ കേൾപ്പിച്ചപ്പോ സമാധാനം ആയല്ലോ”

 

അച്ചൻ എൻ്റെ ചോദ്യം കേടു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു