രുദ്രപ്രതാപം 12 [Jhon Clinton] 50

 

“ഓഹോ…”

 

അർച്ചന ചേച്ചി ഒന്ന് മൂളി. പക്ഷേ ആ മുഖഭാവം കണ്ടാൽ തന്നെ മനസ്സിലാകും, ഞാൻ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്.

 

 

“അല്ല… നിങ്ങൾ എപ്പോഴാ പോവുന്നെ?”

 

സംസാരത്തിന്റെ വിഷയം മാറ്റാൻ വേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ അപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന അപ്പുവിനോടും അർച്ചന ചേച്ചിയോടുമായി ചോദിച്ചു.

 

“എങ്ങോട്ട്?”

 

രണ്ടുപേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.

 

“അല്ല… നിങ്ങൾ എപ്പോഴാ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോണേ എന്ന്…”

 

ഞാൻ എന്റെ ചോദ്യം ഒന്ന് കൂടി വ്യക്തമാക്കി.

 

അത് കേട്ടതും അപ്പു പുരികം ഒന്ന് ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി.

 

“അതെന്താടാ… നിനക്ക് ഞങ്ങളെ ഒക്കെ കണ്ടു മടുത്തോ?”

 

അവൾ ഒരു സംശയഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു.

 

“അതെ… ഞങ്ങൾ വന്നത് നിനക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”

 

അർച്ചന ചേച്ചിയും ഉടനെ അവൾക്ക് സപ്പോർട്ട് കൊടുത്തു.

 

രണ്ടുപേരുടെയും മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“അങ്ങനെ ഒന്നുല്ല… ചോദിച്ചെന്നേ ഉള്ളു…”

 

ഞാൻ ഒരു ചളിപ്പിൽ പറഞ്ഞു തീർത്തു.

 

“ഉവ്വ… ഉവ്വ…”

 

അപ്പു എന്നെ ഒന്ന് ആക്കി ചിരിച്ചു.

 

“അവന് അവന്റെ ഭാര്യമാരുടെ ഒപ്പം ഒറ്റക്ക് നിൽക്കാനാ… അല്ലേടാ?”

 

അപ്പുവിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഹാളിൽ ഇരുന്നവരുടെ മുഖത്ത് ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

“പോടി…”

 

ഞാൻ അവളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.

 

“എന്ത് പോടീ…? സത്യം പറഞ്ഞതല്ലേ…”