രുദ്രപ്രതാപം 12 [Jhon Clinton] 50

 

കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

 

പിന്നെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം വിരിഞ്ഞു.

 

ഒന്നും പറയാതെ അവൾ വീണ്ടും എന്നിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു. തല എന്റെ ഷോൾഡറിൽ തന്നെ ചായ്ച്ചു കണ്ണുകൾ പതിയെ അടച്ചു.

 

അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എന്റെ കവിളിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ ചെറുതായി തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പരിചിതമായ മണം പതിയെ എന്റെ ശ്വാസത്തിലേക്ക് നിറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ സ്വാഭാവികമായി അവളുടെ മുടിയിലൂടെ വിരലുകൾ ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പതിയെ തലോടുമ്പോൾ അവൾ ഒന്നുകൂടി എന്നിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.

 

അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ നല്ലൊരു ശാന്തത ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

 

പക്ഷേ ആ നിശബ്ദതയിൽ പോലും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ തല എന്റെ ഷോൾഡറിൽ ചാരിയിരുന്ന ആ ചെറിയ സാമീപ്യം പോലും എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ആശ്വാസം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

ഞാൻ പിന്നെ ചേച്ചിമാരോട് ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു ഇരുന്നു.

 

ദിവ്യ ആണെങ്കിൽ ഉറങ്ങിയ അവസ്ഥ യാണ്..ആ ഇന്നലെ എന്റെ ചൂടൊന്നും കിട്ടാതെ കിടന്നോണ്ട് ഉറക്കം ഒന്നും ശെരിയായി കാണില്ല….

 

അങ്ങനെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അങ്ങോട്ട് അടുത്ത ആളുടെ എൻട്രി…

 

അശ്വതി…

 

പുള്ളിക്കാരി പതുക്കെ നടന്ന് ഹാളിലേക്ക് വന്നു.

 

ആദ്യം അവൾ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ ആ നോട്ടം വന്ന് നിന്നത് എന്നിലായിരുന്നു.