Chapter Title : ബൃഹന്നള [കത്തനാർ]

നല്ലയൊരു പട്ടിയായി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടെ, ആ മുറിയിൽ മരണത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദത മാത്രം ബാക്കിയായി.

ഒരു പുതിയ കൊടുങ്കാറ്റ് വരാനിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ലച്ചുവിനും അജുവിനും അത് അറിയില്ലായിരുന്നു.

വൈകുന്നേരം കോളേജ് വിട്ടിറങ്ങുമ്പോഴും അഖിലും മീരയും അവരുടെ പിന്നാലെ വിട്ടില്ല.

“ഡാ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒളിപ്പിച്ചത് ഇത്ര വലിയ ഒരു കാര്യമാണെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല, ആഹ് അല്ലേലും ആത്മാർത്ഥ സൗഹൃദത്തിനൊക്കെ എന്ത് വില അല്ലെ പുള്ളേ,” അഖിൽ തലകുലുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നീ അങ്ങനെ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ എന്തോ രാജ്യദ്രോഹം ചെയ്തപോലെയുണ്ട്,” ലച്ചു പറഞ്ഞു.

“അതിലും വലിയ കുറ്റം,” മീര ഉടൻ പറഞ്ഞു. “ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചു പ്രണയിച്ച് ഞങ്ങളെ മണ്ടന്മാരാക്കി.”

അജു നെറ്റിയിൽ കൈവച്ചു.

അവൻ ഇതുവരെ ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും തവണ നാണിച്ചിട്ടില്ല.

രണ്ടു ദിവസം നീണ്ട ഈ പരിഭവം അവസാനം ഒരു ചായയും രണ്ട് സമോസയും അഖിലിന് വാങ്ങിക്കൊടുത്ത ശേഷമാണ് അവസാനിച്ചത്.

ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തിയപ്പോൾ അഖിലും മീരയും ബൈക്കിൽ കേറി.

പോകുന്നതിന് മുൻപ് മീര ലച്ചുവിന്റെ ചെവിയിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ശ്രദ്ധിച്ചോ... ഈ പഠിപ്പി നാട്ടുകാർ കരുതുന്നതുപോലെ പാവം ആളല്ല.”

“എനിക്കറിയാം,” ലച്ചു പറഞ്ഞു.

അഖിൽ അജുവിന്റെ തോളിൽ കൈവച്ചു.

“ഡാ... ഹാപ്പിയായിട്ടിരിക്കണം.”

അജു ചിരിച്ചു.

“ഉം.”

യാത്ര പറഞ്ഞു അവർ ബൈക്കിൽ നീങ്ങിപ്പോയി.

ഒരു നിമിഷം ഇരുവരും ആ ബൈക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു.

അങ്ങനെ നിന്നപ്പോൾ ലച്ചു മെല്ലെ അജുവിന്റെ കൈ തട്ടി.

“അജു.”

“ഹും?”

“ഇന്ന് നല്ല ദിവസമായിരുന്നു.”

അവൻ അവളെ നോക്കി.

“എനിക്കും.”

അവർ