Chapter Title : ബൃഹന്നള [കത്തനാർ]

എന്നുതോന്നിയ അജു "അതെ," എന്ന് പറഞ്ഞു.

"എന്തിന്?"

"അതെന്താ അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം?"

"അല്ല, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വരെ ഒരാൾ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെ ഒരു വശത്തും മറ്റെയാൾ മറ്റേ വശത്തും നിൽക്കുന്നവരായിരുന്നു. ഇന്ന് ഒരുമിച്ച്."

"അതൊരു വലിയ കാര്യമാണോ?"

"വലിയ കാര്യമല്ല."

അഖിൽ ചിരിച്ചു.

"പക്ഷേ ഇന്ററസ്റ്റിംഗ് ആണ്."

ലച്ചു ഉടനെ വിഷയം മാറ്റി.

"വരുന്നോ ക്ലാസിലേക്ക്?"

"വരാം."

എന്നാൽ അഖിലും മീരയും വിട്ടില്ല.

നാലുപേരും ക്ലാസിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മീര ഒരിക്കൽ ലച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്കും ഒരു പ്രാവശ്യം അജുവിന്റെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി.

പിന്നെ പതുക്കെ അഖിലിനോട് പറഞ്ഞു.

"എന്തോ ഉണ്ട്."

"ഉണ്ട്."

"വലിയ എന്തോ."

"വളരെ വലിയ എന്തോ."

ക്ലാസിൽ എത്തിയിട്ടും സ്ഥിതി മോശമായിരുന്നു.

അജു തന്റെ പതിവ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു.

ലച്ചു പിന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ പോകേണ്ടതായിരുന്നു.

പക്ഷേ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു നിമിഷം നിന്നു.

"ഉച്ചയ്ക്ക് കാണാം," അവൾ പറഞ്ഞുപോയി.

വളരെ സ്വാഭാവികമായി.

വളരെ പതുക്കെ.

പക്ഷേ അതു കേട്ടത് അഖിലും മീരയും ആയിരുന്നു.

അവർ ഇരുവരും സാവധാനം തല തിരിച്ചു.

അജു തലയിലെ മുടിയിലൂടെ കൈ ഓടിച്ചു.

"ശ്ശേ..."

അഖിൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അതായിരുന്നു കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തിയത്.

ആദ്യ പിരീഡ്.

രണ്ടാമത്തെ പിരീഡ്.

മൂന്നാമത്തെ പിരീഡ്.

പഠനം നടന്നു.

അധ്യാപകർ വന്നു പോയി.

കുറിപ്പുകൾ എഴുതി.

എന്നാൽ അഖിലിന്റെയും മീരയുടെയും ശ്രദ്ധ മറ്റൊരിടത്തായിരുന്നു.

അജുവും ലച്ചുവും.

ഒരു പ്രൊഫസർ ബോർഡിൽ സമവാക്യം എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അഖിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

പിന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ ലച്ചു ഇരിക്കുന്നു.

അവൾ ബോർഡിലേക്കല്ല നോക്കുന്നത്.

അജുവിന്റെ പിറകിലേക്കാണ്.

അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ്