Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 18 [കാവൽക്കാരൻ]

വന്നു....

ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഉള്ളൊന്നു പിടയാൻ തുടങ്ങി....

നന്ദു ചേച്ചിയും കല്ല്യാണിയും കരച്ചിലിന്റെ വക്കിൽ വരേ എത്തിയിരുന്നു...

ഞാൻ കല്ല്യാണിയേ തൊടാൻ പോയില്ല കാരണം അവൾ ചില നേരത്ത് കുട്ടികളെ പോലെയാണ് നമ്മൾ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അടുത്ത് പോയാൽ അതുമതി അവൾക്ക് പിന്നേ കരയാൻ.....

അങ്ങനെ എല്ലാവരും ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് മായ കരയുന്നത്......

അതൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അതു കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്.. മായക്ക് പിന്നാലേ കല്ല്യാണി, പാറു, ഇഷ, താര

ഇവരെല്ലാം കൂടേ കരഞ്ഞു മുറി മൊത്തത്തിൽ ഒരു കൂട്ടകരച്ചിൽ ആക്കി...

ദേവു ചേച്ചിക്കും സങ്കടം തികട്ടി വന്നെങ്കിലും. ഇവരുടെയൊക്കെ കരച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് ചൊറിഞ്ഞു... കയറി..

ഒറ്റൊന്ന് പോലും കരയരുത് എന്നും കരയാനുള്ളവർക്ക് മുറിയുടെ വെളിയിൽ പോയി കരയാമെന്നും ചേച്ചി പറഞ്ഞു...

ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ദേഷ്യം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല അവരെയൊന്നു ശാന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു....

എന്തായാലും ചേച്ചിയുടെ ഉത്തരവിനു ശേഷം എല്ലാവരും അവർക്ക് തികട്ടി വരുന്ന സങ്കടം ഉള്ളിലൊതുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...

കല്ല്യാണി എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ചാഞ്ഞപ്പോൾ മായ അവളുടെ ദേഹത്തേക്കും ചാഞ്ഞു.......

കുറച്ചു നേരത്തിന് ശേഷം ദേവു ചേച്ചി വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി......

"""""""ദേവി മരിച്ചത് അതികം പേരൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല..... അമ്മാളു അതിനു സമ്മതിച്ചില്ല..... തന്റെ പ്രിയപുത്രിയുടെ മരണകാരണം അറിയാതെ അവർ നീറി നീറി ജീവിച്ചു......

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലുള്ള ഒരുത്തൻ കൈ കാലുകൾ വേർപെട്ട് അമാശയം തുറന്നു തല വേർപെട്ട് മരിച്ചു. വളരെ ഭയാനകമായ ഒരു മരണമായിരുന്നു അത് ഒരു മനുഷ്യന് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അത്രയും ക്രൂരത അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.........

അതൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു അതിനു ശേഷം കുറച്ചുപേരും കൂടേ മരിച്ചു എന്നാൽ കാരണം മാത്രം ആർക്കും കണ്ടു പിടിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല....

നാടാകെ ഭയത്തിൽ തങ്ങി.... എന്നാൽ മരിച്ചവരിൽ പലരും അന്ന് തനിക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നവരായിരുന്നു എന്ന് വേലുവിന് മനസ്സിലായി...

വൈകാതെ താനും ഈ പൈശാജികമായ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങേണ്ടി വരും എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ വേലു പേടി കാരണം അന്ന് സംഭവിച്ചതെല്ലാം അമ്മാളുവിനോട് പറഞ്ഞു....

വിവരമറിഞ്ഞ അമ്മാളു അന്ന് തന്നെ വേലുവിനെയും അനന്തലക്ഷ്മിയേയും പരമേശ്വരനേയും