Chapter Title : കാലഭ്രംശം 2 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

നിന്ന് മാളവികയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു സംശയം ഉയർന്നു. അത് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ സംശയമായിരുന്നു.

​"എല്ലാവരും ഒന്ന് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയേ... നമ്മൾ കുറെയധികം നടന്നില്ലേ, വല്ല റേഞ്ചും വന്നോ എന്ന് നോക്കാം,"

നടപ്പ് നിർത്തിക്കൊണ്ട് വിശാഖ് പറഞ്ഞു.

​അതുകേട്ടതും എല്ലാവരും അവരവരുടെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ബാഗിൽ നിന്നും ഫോണുകൾ പുറത്തെടുത്തു. ഓരോരുത്തരായി നിരാശയോടെ തലയാട്ടിത്തുടങ്ങി. എങ്ങും സിഗ്നൽ ഇല്ല. എന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഞാനും ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. ഡിസ്പ്ലേയിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ ഒരത്ഭുതം പോലെ അത് കണ്ടു!

​"എടാ... എന്റെ ഫോണിൽ സിഗ്നൽ ഉണ്ട്! രണ്ടു കട്ട കാണിക്കുന്നുണ്ട്!"

ഞാൻ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

​ആ ഇരുണ്ട കാട്ടിൽ പെട്ടെന്നൊരു വെളിച്ചം വീണതുപോലെയായി എല്ലാവരുടെയും മുഖം. ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞവന് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കിട്ടിയ അവസ്ഥ.

​"വേഗം വിളിക്ക് അശ്വിൻ... അടുത്തുള്ള വല്ല പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്കും വിളിക്ക്. നമ്മൾ ഇവിടെ പെട്ടുപോയ കാര്യം പറ,"

ദേവു എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ധൃതി കൂട്ടി.

​ഞാൻ വേഗം എമർജൻസി നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. സ്ക്രീനിൽ 'കോളിങ്' എന്ന് കാണിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ കാതുകളിൽ ആ ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം വന്നില്ല.

സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ കോൾ തനിയെ കട്ടായി. ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു. യാതൊരു ഫലവുമില്ല. കണക്ട് ആകുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, കോൾ കിട്ടിയാൽ തന്നെ നമ്മൾ ഈ കാട്ടിൽ എവിടെയാണെന്ന് കൃത്യമായി പോലീസിനോട് പറയാൻ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. സുഗന്ധഗിരി എന്ന പേര് മാത്രമാണ് ആകെ അറിയാവുന്നത്.

​"എന്തായി? കിട്ടിയോ?"

രോഹിത് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

​"ഇല്ലടാ... പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കണക്ട് ആകുന്നില്ല,"