Chapter Title : കാലഭ്രംശം 2 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ഞാൻ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

എന്റെ കൈകൾ ചെറിയ രീതിയിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഞാൻ... ഞാൻ എന്റെ അമ്മയെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം."

ഞാൻ വേഗം കോൺടാക്ട്സ് എടുത്ത് അമ്മയുടെ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു.

എല്ലാവരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ ഫോണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ഒന്ന്... രണ്ട്... മൂന്ന് സെക്കൻഡുകൾ. പെട്ടെന്ന് ഫോണിൽ നിന്ന് ആ നീളമുള്ള റിങ്ങിങ് ശബ്ദം കേട്ടു! ​കോൾ പോകുന്നുണ്ട്! എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഇരട്ടിയായി. ഫോൺ ചെവിയോട് ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

രണ്ട് റിങ് കഴിഞ്ഞതും അപ്പുറത്ത് കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.

​"ഹലോ... അമ്മേ... അമ്മേ കേൾക്കാമോ?"

ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.

​പക്ഷെ അപ്പുറത്തുനിന്നും മനുഷ്യരുടേതായ യാതൊരു ശബ്ദവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം വളരെ വിചിത്രമായ ഒരു ശബ്ദം... വലിയൊരു മെഷീൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു വല്ലാത്ത വൈബ്രേഷൻ സൗണ്ട് മാത്രം. ആ ശബ്ദത്തിന് ഒട്ടും സ്വാഭാവികത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്റെ തലച്ചോറിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്നതുപോലെ തോന്നിയ ആ ഇരമ്പൽ കൃത്യം നാല് സെക്കൻഡ് മാത്രം നീണ്ടുനിന്നു. അതിനുശേഷം ഒരു 'ബീപ്പ്' ശബ്ദത്തോടെ കാൾ കട്ടായി. ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ തറഞ്ഞുനിന്നുപോയി.

​"എടാ... എന്തായി അശ്വിൻ? അമ്മ എന്താ പറഞ്ഞെ?"

ദേവു വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളത്തോടെ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

"കോൾ എടുത്തു ദേവൂ... പക്ഷെ സംസാരിച്ചില്ല. പകരം എന്തോ വല്ലാത്തൊരു വൈബ്രേഷൻ സൗണ്ട് മാത്രം കേട്ടു. വലിയൊരു മെഷീൻ ഇരമ്പുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു ശബ്ദം... എന്നിട്ട് അത് തനിയെ കട്ടായി."

​അതുകേട്ടതോടെ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ അവസാനത്തെ പ്രതീക്ഷയും അണഞ്ഞു. ആ കാടിന്റെ നിശബ്ദതയ്ക്ക്