Chapter Title : കാലഭ്രംശം 2 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

പെൺകുട്ടികളും ഒടുവിൽ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചു. കാട്ടുപാതയിൽ നിന്ന് മാറി, വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഞങ്ങൾ കാടിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിനടന്നു. ദൂരെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ആ നേർത്ത നീല വെളിച്ചം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി, ഇരുളും കോടമഞ്ഞും നിറഞ്ഞ ആ നിഗൂഢവനത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ ആറുപേരും ഒരുമിച്ച് നടന്നടുക്കുകയായിരുന്നു.

ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും ചുറ്റുമുള്ള മരങ്ങളുടെ ഇരുട്ടിന് കട്ടി കൂടുന്നതുപോലെ തോന്നി. ആ അജ്ഞാത വെളിച്ചത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്തോറും ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയവും ആകാംക്ഷയും ഒരേപോലെ വർദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു.

​നടക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദേവു പതുക്കെ ചോദിച്ചു,

"അശ്വിൻ... ഈ വെളിച്ചത്തിന് പിന്നിൽ വല്ല അപകടവും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകുമോ?"

അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ഭയം പൂർണ്ണമായും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

​അത് കേട്ടുകൊണ്ട് തൊട്ടുപിന്നിൽ നടന്നിരുന്ന രോഹിത് അവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്നു.

"അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല ദേവൂ... എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രശ്നം വന്നാൽ തന്നെ നമ്മൾ ആറുപേരില്ലേ കൂടെ? പിന്നെ നമ്മൾ എന്തിനാ വെറുതെ പേടിക്കുന്നത്. എന്ത് വന്നാലും നമുക്ക് നോക്കാം."

​രോഹിത്തിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നൽകിയെങ്കിലും, ഈ കാട്ടിലെ നിഗൂഢതകൾക്ക് മുൻപിൽ മനുഷ്യന്റെ കരുത്തിന് എത്രത്തോളം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയുമെന്നത് വലിയൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായി എന്റെ ഉള്ളിൽ അവശേഷിച്ചു.

​വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും വലിയ വേരുകളും വകഞ്ഞുമാറ്റി ഞങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് നടന്നു. പെട്ടെന്ന് ആ കാട്ടുപൊന്തകൾ അവസാനിക്കുകയും വലിയൊരു പാറക്കെട്ടിന് മുന്നിലേക്ക് ഞങ്ങൾ എത്തിപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ കാഴ്ച കണ്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറിപ്പോയി.

​കൂറ്റൻ കരിങ്കൽ പാറകൾക്കിടയിൽ പിളർന്നു നിൽക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ ഒരു ഗുഹ! ആ ഗുഹയുടെ വായ്ഭാഗത്തുനിന്നാണ് ആ ഇളം നീല വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക്