Chapter Title : കാലഭ്രംശം 4 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

അവൻ അന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞത്, 'ലക്ഷ്മിക്കുട്ടീ നീ പേടിക്കണ്ട, നമുക്കൊരു വഴി ഉണ്ടാക്കാം' എന്നാണ്."

​അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മ കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. ആ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ഭാരത്താൽ അമ്മയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴും, ആ ഇളം നീല നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അമ്മയുടെ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ മത്തങ്ങാ മുലകൾ വല്ലാതെ ഉയർന്നു താഴുന്നത് ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു. സങ്കടം കടിച്ചിറക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്നതും, ആ നേർത്ത വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ചലനങ്ങളും എന്റെ കണ്ണുകളെ വല്ലാതെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തകർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തിലും എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന് ആ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ വീണ്ടും തുടർന്നു.

​"പക്ഷെ... അന്ന് പോയതാണ് അവൻ. പിന്നീട് ഞാൻ ഒരിക്കലും അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല അശ്വിൻ. അവൻ എന്നെ മനപ്പൂർവ്വം ചതിച്ചതാണോ, അതോ പോകുന്ന വഴിക്ക് അവന് എന്തെങ്കിലും അപകടം പറ്റിയതാണോ... എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല. അതറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ, ഒരു പൊടിപോലുമില്ലാതെ അവൻ എങ്ങോട്ടോ അപ്രത്യക്ഷനായിരുന്നു..."

​പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോഴേക്കും അമ്മ ചെറുതായി വിതുമ്പിക്കരയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ധാരയായി ആ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി. പ്രായം തളർത്താത്ത ആ മനോഹരമായ മുഖത്ത് കണ്ണുനീർ വീണലിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ള് വല്ലാതെ പിടഞ്ഞു.

​"ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞപ്പോൾ... അയാൾ അമ്മയെ ചതിച്ചതാണെങ്കിലോ?"

എന്റെയുള്ളിലെ സംശയം ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. ഗർഭിണിയാണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കി പോകുന്ന ചില കാമുകന്മാരെ പോലെ അവനും അമ്മേ ഉപേക്ഷിച്ചത് ആണെങ്കിലോ.

​പക്ഷെ എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും, അതുവരെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മ