Chapter Title : കാലഭ്രംശം 4 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

പെട്ടെന്ന് മുഖമുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ ആ മിഴികളിൽ അപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഇല്ല... അവന് ഒരിക്കലും അങ്ങനെ എന്നെ ചതിക്കാൻ ആവില്ലായിരുന്നു,"

വളരെ ഉറപ്പോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.

"കാരണം, ഞാൻ അവനെ സ്നേഹിച്ചതിനേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് അവൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു! അവന്റെ ആ നോട്ടത്തിലും സ്പർശനത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്ന സത്യം ഈ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്ക് കൃത്യമായി അറിയാമെടാ... അവനെന്നെ ചതിച്ചതല്ല, കാലം എനിക്കുവേണ്ടി കാത്തുവെച്ച വിധി അതായിരുന്നു.”

​അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ അസൂയയുടെ മറ്റൊരു വലിയ തിരമാലയാണ് ആഞ്ഞടിച്ചത്. തന്നെ ഗർഭിണിയാക്കിയിട്ട് പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ഒരുവനെ, ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഇത്രത്തോളം ന്യായീകരിക്കണമെങ്കിൽ ഈ പെണ്ണ് അവനെ എത്ര ഭ്രാന്തമായിട്ടാകും പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക! എന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് വിതുമ്പുന്ന അമ്മയുടെ ആ നനഞ്ഞ ശരീരത്തിലേക്ക് ഞാൻ ഒന്നുകൂടി നോക്കി. തന്റെ സർവ്വതും അവന് അടിയറവു വെച്ചപ്പോഴും, ഇന്നുമീ ശരീരത്തിൽ ആ പഴയ കാമുകന്റെ വിരൽപ്പാടുകൾ മായാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് ഈ പെണ്ണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.

​പുറത്ത് കാറ്റിന്റെയും മഴയുടെയും ഇരമ്പൽ കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ കൈകളിൽ എന്റെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുകി.

കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട്, പഴയ ആ സങ്കടങ്ങളുടെ ഭാരം മുഴുവൻ ഇറക്കിവെക്കുന്നതുപോലെ അമ്മ ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തിട്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ആ ഇളം നീല നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ തിങ്ങിനിന്ന ആ കൊഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ മുലകൾ അപ്പോൾ വേഗത്തിൽ ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വല്ലാത്തൊരു വൈകാരികതയിലൂടെ കടന്നുപോയതുകൊണ്ടാകണം, മഴയുടെ തണുപ്പിലും അമ്മയുടെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും നേർത്ത വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു. ആ വിയർപ്പിന്റെയും കുളിച്ചിറങ്ങിയ ശരീരത്തിലെ സന്തൂർ സോപ്പിന്റെ നേർത്ത ഗന്ധം ഹാളിലെ വായുവിൽ