Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

എടത് കാല് മെല്ലെ മെല്ലെ നെരക്കാൻ നോക്കി

പപ്പ : അടങ്ങി നിക്ക് രാമു എനിക്ക് നിനക്ക് ശ്വാസം വിടാൻ പറ്റാത്ത പോലെ പിടിക്കാൻ അറിയാ വേണ്ടാ വച്ചിട്ടാ പ്ലീസ് പ്ലീസ്.....

ഞാൻ : ഈ കൈ വിടുന്ന ആ സെക്കന്റ്‌ നിന്റെ പല്ല് തറയിൽ കെടക്കും... എനിക്ക് ഒരു മൈരും കേക്കണ്ട നീ ഇവടെ താമസിച്ചോ ഞാൻ സീനിന് വരില്ല...

പപ്പ : എന്തിനാ ടാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ദേ നോക്ക് എനിക്ക് നിന്നോട് അത്രക്ക് ഇഷ്ട്ടാ പ്ലീസ് എന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്ക് രാമു... പ്ലീസ്...

ഞാൻ : അണ്ടി, കൈ വിടാൻ ആഹ്...

പപ്പ : എനിക്ക് അറിയാ ഇന്ദ്രൻ ഒരുപാട് സങ്കടപ്പെട്ടു അത് നേരിട്ട് കണ്ടോണ്ടാ നിനക്ക് ഇത്രക്ക് പെടച്ചല്

ഞാൻ : എടി ചൂലേ എന്റെ പെടച്ചല് മാറണെ ഹരി ചാവണം... അവനെ ഞാൻ തീർക്കാതെ വിട്ടത് അവന് കൊടുത്ത ഒറ്റ വാക്ക് അതിന്റെ പേരിലാ.. രാമൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി ചാവാനും കൊല്ലാനും മടി ഇല്ലാത്ത പ്രാന്തനാ...

പപ്പ : അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാ ഞാൻ പിന്നെ കാണില്ല...

അവളെന്റെ ചെവിക്ക് അടുത്തായി വന്ന് പറഞ്ഞു

എനിക്ക് വട്ട് കേറി വന്നു...

ഞാൻ തല ചൊമരിൽ ആഞ്ഞ് ഇടിച്ചു...

പപ്പ : എന്ത് പ്രാന്താ നീ കാണിക്കണേ

അവള് തലയിലെ കൈ ലൂസ് ആക്കി

ആ സെക്കന്റ്‌ കൊണ്ട് ഞാൻ തല ചൊമരിൽ ഇടിച്ച് വലത് കാല് പൊക്കി അവൾടെ കാലില് ഒറ്റ ചവിട്ട് കൊടുത്തു...

പപ്പ ഒച്ച വക്കും മുന്നേ അവൾടെ മൂക്കും വായും കൂട്ടി പൊത്തി അവളെ ചൊമരിൽ ചേർത്ത് കഴുത്തിന് പിടിച്ച് ലൈറ്റ് ഇട്ടു...

ഞാൻ ഇല്ലേ ഒരു കാലത്തും ഹരി എന്ന പേര് മറക്കില്ല... നീ സ്വയം victim card കളിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട... എന്റെ നെഞ്ചത്ത് കുത്തി കുത്തി നീ പറയാറില്ലേ sentimental fool ആ fool- ന്റെ ഹൃദയം പോയി... ഈ നിമിഷം കൂടെ ഹരിടെ കൈയ്യും കാലും തല്ലി ഒടിക്കാൻ പറ്റാത്ത സങ്കടം മാത്രെ എനിക്കുള്ളൂ...