Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

: നീ എനിക്ക് വാക്ക് തന്നതാ പ്രശ്നം ഒന്നും ഒണ്ടാക്കില്ലാന്ന്... എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ... "

ഞാൻ തല ഒന്ന് കൊടഞ്ഞ് തിരിച്ച് വന്നു...

നേരെ പവിടെ റൂമിലേക്ക് കേറി ലൈറ്റ് ഇടും മുന്നേ എന്നെ പൊറകിൽ കൂടെ രണ്ട് കൈ വന്ന് ലോക്ക് ചെയ്ത് ചൊമരിൽ ചേർത്ത് ഞെക്കി പിടിച്ചു...

അനങ്ങാൻ പോലും പറ്റാത്ത പോലെ ആയി എനിക്ക്

പപ്പ : സോറി സോറി എനിക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ല...

അവള് കാല് വച്ച് ഡോർ തട്ടി അടച്ചു...

ശിവാ പ്ലീസ് ഒരിക്കലും ഞാൻ അവനെ കൊല്ലാൻ നോക്കീട്ടില്ല... എനിക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യം എന്താ എനിക്ക് അവനോട് എപ്പഴും ദേഷ്യം നിന്നെ എന്റെ

ഞാൻ : വിട് നായിന്റെ മോളെ നിന്റെ കൊണ ഒക്കെ താഴെ ഒള്ള പാവങ്ങൾ ഇല്ലേ നിന്റെ കള്ളകഥ കേട്ട് വിശ്വാസിക്കുന്നവര് അവരോട് മതി... എന്നെ വിട്ടോ കൈ ഞാൻ ഒടിക്കും നിനക്ക് എന്നെ അറിയില്ല...

പപ്പ : ഇല്ല എനിക്ക് പറയാൻ ഒള്ളത് കേട്ടോ... പ്ലീസ് ഞാൻ മരിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വരണം വാശി പിടിച്ചത് നിന്നെ കാണാനാ വെറും പാവം ആയ നീ ഞാൻ കാരണം ഒരുപാട് കണ്ണീര് കുടിച്ചു... അതിന് പകരം നിനക്ക് ഫുൾ സന്തോഷം തന്ന് കൂടെ ജീവിക്കാൻ...

ഞാൻ : പ്പു, എടി വെടികള് കണ്ടവന്റെ ഊമ്പികൊടുത്തിട്ട് പിടിച്ചാ പറയും ഇതിലും നല്ല കള്ളം എന്നെ വിടാൻ ആഹ്...

പപ്പ എന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ച് ഞെക്കി ലോക്ക് ഇട്ട പോലെ പിടിച്ചു

കവിള് ചൊമരിൽ കൂട്ടി