Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

😡 എന്റെ ഉള്ളിലേ ഒരു വൃത്തിക്കെട്ട ഒരുത്തൻ ഒണ്ട് നീ അതിനെ വിളിച്ച് വരുത്തരുത്... എന്റെ തലക്ക് മേലെ ഒരുപാട് ആൾക്കാർ ഇണ്ട് പിന്നെ നീ പറഞ്ഞില്ലേ ചത്ത് കളയും എന്ന് ചെയ്യ്... ചെയ്യ്... നീ ചത്താലേ അവന് സമാദാനം കിട്ടൂ എന്നുണ്ടെ ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ കൊല്ലും എന്താ അറിയോ ഇന്ദ്രൻ 🥹 ആഹ്... 😣 നാട് കടത്തി വീട്ടില്ലേടി നായിന്റെ മോളെ നീ. നീ പറഞ്ഞില്ലേ ഇന്ദ്രനെ ഓർത്താ ഞാൻ സങ്കടപ്പെടുന്നേ എന്ന് അതേ ഒരു ദിവസം പത്ത് വട്ടം എന്റെ തലക്കകത്ത് കേറി വരും എന്തിന് എന്തിന് പറഞ്ഞ് ചിരിക്കും... എടി നൂറ് പേർക്ക് നല്ലത് ചെയ്യുന്നവനാ അവൻ അവന്റെ കണ്ണീരിന്റെ വെല ഒണ്ടല്ലോ....

അവളെന്നെ ഉന്തി വിട്ട് എറങ്ങി ഓടി....

ഞാൻ ശ്വാസം വലിച്ച് കെതച്ച് കട്ടിലിൽ കേറി ഇരുന്നു...
.
.

ദിവസങ്ങൾ കടന്ന് പോയി പത്മിനി കൃഷ്ണൻ എന്നൊരാൾ ഒള്ളതായി പോലും ഞാൻ ഭാവിച്ചില്ല അച്ഛന് അതില് നല്ല ദേഷ്യം ഇണ്ട്....

ഇന്നാണ് നന്ദന്റെ നിശ്ചയം കല്യാണ തിയതി കുറിക്കൽ ഒന്നും അല്ല...ഒറപ്പിക്കൽ മാത്രം...

കാലത്ത് തന്നെ ഞാൻ റെഡി ആയി...

അമ്മാ അമ്മാ...

അമ്മ വന്ന വഴിക്ക് തന്നെ എന്റെ പൊറത്ത് ഒരു അടി അടിച്ചു

അമ്മ : എന്താടാ

ഞാൻ : എന്റെ കസവ് മുണ്ട് ഒന്ന് എടുത്തോണ്ട് വാമ്മാ

അമ്മ എൻറെ ചെവിക്ക് പിടിച്ച് നാല് വലി

അമ്മ : നായെ നിനക്ക് പോയി എടുത്തൂടെ ഈ കാല് വേദന വച്ച് എന്നെ ഈ സ്റ്റെപ്പ് മുഴുവൻ കേറ്റണോ...

ഞാൻ : ഒന്ന് എടുത്ത് താ മ്മാ

അമ്മ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് കേറി വന്ന് എന്റെ രണ്ട് കവിളും കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് എന്നെ നോക്കി

അമ്മ : നീ എന്നാടാ ഇത്ര ദേഷ്യം കൊണ്ട് നടക്കാൻ തൊടങ്ങിയത്

എന്നെ തന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ച ചോദ്യം

അമ്മ : 🥹

ഞാൻ : ഒക്കെ ശെരി ആവും

അമ്മ : എന്റെ മോനോട് അമ്മ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ