Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

ഞാൻ : പറഞ്ഞോ

അമ്മ : ആ കുട്ടി അറിഞ്ഞോണ്ട് നമ്മളോട് അല്ലെങ്കി കണ്ണനോട് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തു എന്ന് ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നില്ല

ഞാൻ : 🙄 അമ്മ പ്ലീസ്

അമ്മ : പെങ്കുട്ടികളെ കരയിക്കാൻ പാടുണ്ടോ പോട്ടെ എന്റെ മോന് ആർടെ എങ്കിലും സങ്കടം കാണാൻ പറ്റോ ഏയ്‌ ഇല്ല പിന്നെന്താ ആ കുട്ടിയോട് മാത്രം

ഞാൻ : അമ്മു എന്റെ ഭാര്യെ കടത്തികൊണ്ടോയി കുട്ടു എന്നെ കെട്ടി ഇട്ട് പട്ടിയെ പോലെ തല്ലിയാ അമ്മ അവനെ ശപിക്കൊ ഇല്ലേ പോട്ടെ ആ പേരും പറഞ്ഞ് കണ്ണന്റെ നേരെ ഒരു വട്ടം എങ്കിലും മൊഖം തിരിക്കോ ഇല്ലേ

അമ്മ ആകെ വല്ലാതായി

ഞാൻ : പറ ലക്ഷ്മി.. 😊 ഉത്തരം ഇല്ലയാ... 😂 🥹 എന്നാലേ ചെറിയമ്മ എന്നെ ചേർത്ത് പിടിക്കാ ചെയ്തത്... അവർക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഇല്ലമ്മാ അത് ആലോചിക്കുമ്പോ എനിക്ക് ഇവളോടല്ല ആ കുടുംബത്തിലെ ഒരാളേം കാണുന്നത് തന്നെ അറപ്പാ...

എന്റെ കൈയ്യീന്ന് പോയി പോണ നേരത്ത് ഒരു പട്ടിയെ പോലെ ഞാൻ ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു...

അമ്മ : പോട്ടെ പോട്ടെ... എല്ലാം പോട്ടെ... ടാ രാമാ പോവാൻ എറങ്ങിയതല്ലേ...

പവി ഓടി കെതച്ച് കേറി വന്നു ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞുള്ള വരവാ

പവി : എന്താ എന്താ ടാ

ഞാൻ : ഏയ്‌ ഒന്നൂല്ലാ പൊടി പോയത്

പവി : അമ്മ വല്ലതും പറഞ്ഞ് കാണും

ഞാൻ : അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല നീ കുളി ടൈം ആയി...

ഞാൻ താഴെ പോയി ഇരുന്നു

പപ്പ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വരുന്ന കണ്ടു

എന്നെ കണ്ടതും ഒളിഞ്ഞ് നിന്നു

അമ്മ : ടാ ടാ

ഞാൻ : എന്താ

അമ്മ : അതിനെ കൊണ്ട് പോ

ഞാൻ : 😡 എന്ത്

അമ്മ : പാവം മോനെ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ ഇഷ്ട്ടം കൊണ്ടല്ലേ

ഞാൻ : ഞാൻ പോണത് കല്യാണം ഒറപ്പിക്കാൻ ആണ് അല്ലാതെ എന്നെക്കൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കണ്ട...

പവി ചാടി തുള്ളി എറങ്ങി