Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

ഞാൻ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്... ഇപ്പൊ ദാസ് അങ്കിൾന് എല്ലാ കാര്യവും അറിയാ അല്ലെ നാളെ അവക്കും കുട്ടൂനും നാണക്കേട് വരാ നീ കാരണം പറഞ്ഞാ... എന്ന് നിന്നെ കെട്ടി തൊലച്ച കടത്തിന് ഞാൻ തന്നെ കൺ കാണാത്ത സ്ഥലത്ത് പോവും...

പപ്പ ഇരുന്ന് കരയാൻ തൊടങ്ങി....

ഞാൻ : കരയൊന്നും വേണ്ട നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നിന്റെ അനിയന് കൊറച്ച് വെഷം കലക്കി കൊടുക്ക് എന്റെ പേര് പറഞ്ഞോ എന്റെ അമ്മ ആണ് സത്യം ഞാൻ ഏറ്റോളാ... ഒരു കിച്ചു തന്ത ഇല്ലാത്തവൻ...

അവളോട് ആ തെണ്ടിയേ പറ്റി ഇത്ര ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ കൊറച്ച് സുഖം കിട്ടി...

പെട്ടെന്ന് ഡാഷ്ല് വച്ച അവൾടെ ഫോൺ അടിച്ചു

പപ്പ കണ്ണ് തൊടച്ച് ഫോൺ എടുത്തു

പപ്പ : ഹലോ അച്ഛാ... ആഹ് ഇല്ല പൊക്കോണ്ട് ഇരിക്കാ... ഉം...

അവള് എന്റെ നേരെ ഫോൺ നീട്ടി...

ഞാൻ : ഏഹ്

പപ്പ : അച്ഛൻ

ഇയാൾക്ക് വേറെ പണി ഇല്ല

ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് ചെവിയിൽ വച്ച് സൗണ്ട് ഒന്ന് നേരെ ആക്കി

ഞാൻ : ഹലോ 😊 അങ്കിൾ...

അച്ഛൻ : അങ്കിൾ അല്ല ഡാഡി ആണ്

ഞാൻ : അച്ഛാ 😨

അച്ഛൻ : ആ എവടെ എത്തി

ഞാൻ : പൊക്കൊണ്ട് ഇരിക്കാ

അച്ഛൻ : ആഹ് എന്നാ വാ

ഞാൻ : ശെരി അച്ഛാ

അച്ഛൻ : എപ്പോ എത്തും

ഞാൻ : ഒരു ആറ് മണി

അച്ഛൻ : അതൊന്നും പറ്റില്ല കറങ്ങാൻ പോവാൻ ആണേ നാളെ കഴിഞ്ഞ് പോയാ മതി

ഞാൻ : എന്നാ ഞാൻ കൊണ്ടാക്കി ഇപ്പൊ തന്നെ വരാ

അച്ഛൻ : ഈ മണ്ടനെ കൊണ്ട് എടാ അങ്ങോട്ട് പോണ്ടാ നിന്റെ മാമനാര്ടെ വീട്ടി പോണ്ടെന്ന് രണ്ടും തിരിച്ച് വരാൻ

ഞാൻ : ഹേ

അച്ഛൻ : ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ച് വരാൻ 😡

ഞാൻ : അച്ഛാ 😣 ഞങ്ങള് എത്താൻ ആയി

അച്ഛൻ : എത്തീല്ലല്ലോ

ഞാൻ