Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

നടന്നു....

പപ്പ ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ വന്ന് കേറി

ഞാൻ അച്ഛനെ ആണ് നോക്കിയത് കൈ പിന്നിൽ കെട്ടി നോക്കി നിപ്പാണ്

ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത ഒരു ജയിച്ച അഹങ്കാരം ഒണ്ട്...

പോടാ എന്നെ നോക്കി കളിയാക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു...

> 20:55

.
.

അച്ഛൻ : എന്നോടാ അവന്റെ കളി... 😏

ചെറി : ചേട്ടത്തി പേടിക്കണ്ട ചേട്ടൻ ഇത്ര പൊളി ആയ സ്ഥിതിക്ക് ഇത് ഏറി പോയാ ഒരാഴ്ച അതിന്റെ ഉള്ളില് ശെരി ആവും

അമ്മ : അയിന് ആർക്ക് പേടി...

ചെറി : 😐

അമ്മ : അതേ നാളെ എന്തായാലും ആ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് പോണ്ട

അച്ഛൻ : എടൊ എങ്ങനെ ഡോ അത്

അമ്മ : വേണ്ടെന്ന് കുട്ടി വരുന്നില്ല പറഞ്ഞു എന്നോട് നിങ്ങൾ ആയിട്ട് ഷോ കാണിക്കണ്ട ശെരി ആവും അപ്പൊ എല്ലാം നേരെ ആക്കാ

ചെറി : അതാ ഏട്ടാ നല്ലത് നാളെ നല്ലൊരു ദിവസം ആയിട്ട് വേണ്ട വൈഗേച്ചി ഇന്നാള് വിളിച്ചിട്ട് ആട്ടി കണ്ണ് പൊട്ടിച്ചു എന്നെ

അച്ഛൻ : എന്തിന്

ചെറി : അവന് ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലേ വിട്ടേക്ക് നൂറ് പെണ്ണ് കിട്ടും ഇങ്ങനെ ഒന്നിനെ വേണോന്ന്...

അച്ഛൻ : എടാ ഒരു കുടുംബം ഒന്നാക്കാൻ ആണ് പാട് പൊട്ടിക്കാൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല അവള് പലതും പറയും

ചെറി : ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കാര്യം ആണ് ഏട്ടാ

അച്ഛൻ : ആയിക്കോട്ടെ പക്ഷെ ഇവടെ അത്ര വലിയ കൊഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല... എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റും അത്ര തന്നെ

അമ്മ : നടന്നാ മതി

ചെറിയമ്മ : ഒരു കുട്ടി ഒക്കെ ആവുമ്പോ ശെരി ആവും

അത്ര നെരം ചുമ്മാ ഇരുന്ന ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു

അമ്മ : 😁

അച്ഛൻ : അയ്യടാ ഒരു ചിരി

അമ്മ : അയ്യോ എന്റെ വല്യ ആഗ്രഹം ആണ് 🤭

അച്ഛൻ : ഒക്കെ ശെരി ആവും ടൈം ഇല്ലേ...

അമ്മ : ദേ അവൻ നിങ്ങടെ