Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

: ഓ മുട്ട വാങ്ങാൻ ഇത്ര നേരോ

ഞാൻ : കോഴി വലുതായില്ല

അമ്മ : 🤣

ഞാൻ : 😐

അമ്മ : ഒന്ന് ചിരിക്കടാ

ഞാൻ : പിന്നെ ഞാൻ കാലത്ത് പോവും

അമ്മ : വേണ്ട

ഞാൻ : ശെരി പോവും...😊

അമ്മ : ടാ ടാ

പവി : അമ്മാ നന്ദന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് ആണ് അടുത്താഴ്ച..

അമ്മ : ആണോ നല്ല കാര്യം

ഞാൻ : അമ്മ ഞങ്ങള് കഴിച്ചേ എനിക്ക് വേണ്ട ഇനി...

നന്ദന്റെ കാര്യം സംസാരിച്ച് കൊറച്ച് നെരം നിന്ന് ഞാൻ മേലേക്ക് കേറി

മേലെ കേറിയതും എന്റെ റൂം അടഞ്ഞ് കെടക്കുന്നു...

ഒരു സെക്കന്റ്‌ ഞാൻ അത് നോക്കി നിന്നു...

" ഇന്ദ്രു : നീ എനിക്ക് വാക്ക് തന്നതാ പ്രശ്നം ഒന്നും ഒണ്ടാക്കില്ലാന്ന്... എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ... "

ഞാൻ തല ഒന്ന് കൊടഞ്ഞ് തിരിച്ച് വന്നു...

നേരെ പവിടെ റൂമിലേക്ക് കേറി ലൈറ്റ് ഇടും മുന്നേ എന്നെ പൊറകിൽ കൂടെ രണ്ട് കൈ വന്ന് ലോക്ക് ചെയ്ത് ചൊമരിൽ ചേർത്ത് ഞെക്കി പിടിച്ചു...

അനങ്ങാൻ പോലും പറ്റാത്ത പോലെ ആയി എനിക്ക്

പപ്പ : സോറി സോറി എനിക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ല...

അവള് കാല് വച്ച് ഡോർ തട്ടി അടച്ചു...

ശിവാ പ്ലീസ് ഒരിക്കലും ഞാൻ അവനെ കൊല്ലാൻ നോക്കീട്ടില്ല... എനിക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യം എന്താ എനിക്ക് അവനോട് എപ്പഴും ദേഷ്യം നിന്നെ എന്റെ

ഞാൻ : വിട് നായിന്റെ മോളെ നിന്റെ കൊണ ഒക്കെ താഴെ ഒള്ള പാവങ്ങൾ ഇല്ലേ നിന്റെ കള്ളകഥ കേട്ട് വിശ്വാസിക്കുന്നവര് അവരോട് മതി... എന്നെ വിട്ടോ കൈ ഞാൻ ഒടിക്കും നിനക്ക് എന്നെ അറിയില്ല...

പപ്പ : ഇല്ല എനിക്ക് പറയാൻ ഒള്ളത് കേട്ടോ... പ്ലീസ് ഞാൻ മരിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വരണം വാശി പിടിച്ചത് നിന്നെ കാണാനാ വെറും പാവം ആയ നീ ഞാൻ കാരണം ഒരുപാട് കണ്ണീര് കുടിച്ചു... അതിന് പകരം നിനക്ക് ഫുൾ സന്തോഷം