Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 6 [ലസ്റ്റർ]

"സത്യം. ഇത്രേം വലിയ ഭീകര സാമാനം ഒന്നും പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് അത്ര താത്പര്യം കാണില്ലല്ലൊ. ഇത് യൂട്രസ് വരെ ചെന്ന് ഇടിക്കുവാ. എന്നിട്ടും കാൽഭാഗം ബാക്കിയുള്ളത് പോലെ പുറത്താണ്. എന്നിട്ടും അങ്ങേരാണല്ലോ ഈ കളിക്കുന്നത്ന്ന് ഓർക്കുമ്പോ കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖവും അങ്ങേരുടെ പെർഫോമൻസും. വല്ലാതെ മനസ്സ് നിറയുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങേർക്ക് ഇത്രയെങ്കിലും വലിയ സാമാനം തന്നെ വേണം. നിന്റെയൊരു ഭാഗ്യം."

അനാമിക അല്പം നിരാശ കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. സംഗീത മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വെറും നാല് ദിവസമേ ആയിട്ടുള്ളൂ ഈ കൂട്ടുകിടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട്. നാനൂറു വർഷത്തിന്റെ ആത്മബന്ധമാണ് അതിനകം തനിക്ക് അങ്ങേരോട് വന്നിട്ടുള്ളത്. ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെ വിരുന്നുവന്നു ഒരു ദിവസം യാത്രപറയാതെ പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന ദേശാടനകിളികളെ പോലെ തങ്ങൾ രണ്ടുപേരും രണ്ടുവഴി പിരിയേണ്ടി വരും. ഈ ഉല്ലാസത്തിന്റെ വസന്തമേടുകളിൽ പൂക്കൾ പൊഴിഞ്ഞുപോവുകയും ഏകാന്തതയുടെ ഊഷ്‌രമായ വരൾച്ച പടർന്നു പിടിക്കുകയും ചെയ്യും. താൻ വീണ്ടും താൻ മാത്രമാകും. സംഗീതയ്ക്ക് കരയണമെന്ന് തോന്നി.

"വെങ്കിടി നിന്നെയിന്ന് പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തല്ലേ.? അവൻ പറഞ്ഞു അവനെ ഒന്ന് ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ."

അനാമിക വിഷയം മാറ്റി. സംഗീതയ്ക്ക് എന്താ പറയാനുള്ളതെന്ന് അറിയാനെന്നോണം, ഒരു കൈ തലയ്ക്ക് താങ്ങി സംഗീതയുടെ നേരെ ചരിഞ്ഞുകിടന്നിട്ട് മുഖമുയർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ചെറുകുന്ന് പോലെ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന സംഗീതയുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈവച്ചു.

"അങ്ങേര് കുറച്ചുനാളായി എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ ഒന്ന് സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം പോലും ഇല്ലാത്തവൻ. എന്റെ കഥകൾ കേട്ടാൽ പിന്നെ തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ, എന്റെ മുന്നിലൂടെ വേറെ പെണ്ണിനേയും നോക്കിനടക്കും. നമ്മൾ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു."

സംഗീത പരിഹാസം