Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 8 [ലസ്റ്റർ]

തുടങ്ങി. റആ റൂമിൽ കയറിയിട്ട് കുറേ പണിയുള്ളതാ."

അവൻ മുഖം അവളുടെ ചെവിയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയിട്ട് അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ചുടുനിശ്വാസവും പെട്ടന്നുള്ള ആ മന്ത്രണ സ്വരങ്ങളും അവളെ അടിമുടി രോമാഞ്ചം കൊള്ളിച്ചു. പൂറിനുള്ളിലേക്ക് തരിപ്പ് പടർന്നു. അറിയാതെ, മുഖം ഉയർത്താതെ, അവളുടെ ചെവി അവന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചുപോയി.

"എന്തൊരു കഷ്ട്ടാ. അവരൊക്കെ നമ്മളെത്തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്നേ. നാണം കെട്ട മനുഷ്യൻ."

അവൾ കെറുവിച്ച സ്വരത്തിൽ കൃത്രിമമായ ദേശ്യം നടിച്ചു പതുക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും നേരത്തെ തന്നെനോക്കി ചിരിച്ച പെൺകുട്ടിയെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി. അവൾ വാഹിദിനെ ഇടയ്ക്കിടെ വായിനോക്കുന്നത് അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപെട്ടത്. കൂടെയുള്ളവൻ കട്ടത്താടിയൊക്കെ വച്ച് അത്യാവശ്യം കൊള്ളാവുന്ന ഫ്രീക് പയ്യൻ ആയിട്ടും അവളുടെ നോട്ടം വാഹിദിനെയാണ്.

"ഔ..ഈ ഇക്കാന്റെ ഒരു കാര്യം. എന്റെ പൊന്നല്ലേ, പ്ലീസ്. ആ ഫുഡ് ഒന്ന് കഴിക്കൂ. കാലുപിടിക്കാം ഞാൻ."

അവളുടെ ഇടുപ്പിനുമുകളിൽ ചെറുതായി മടങ്ങിനിന്നിരുന്ന വെളുത്തു പഞ്ഞിപോലുള്ള മാംസംത്തിൽ പെട്ടന്ന് വാഹിദ് ആരും കാണാതെ പിടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്നു കുടഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ വെപ്രാളവും ദേഷ്യവും കാണുമ്പോൾ വാഹിദിനു ചിരിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഭക്ഷണം വാരിവാരി തിന്നാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കൈ കുറുമ്പുകാണിക്കാതിരിക്കാൻ തിന്നുന്നതിനിടയിൽ ഇടക്കിടക്ക് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"വാരിത്തരുമെങ്കിൽ അടങ്ങിയൊതുങ്ങി വേഗം കഴിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പതുക്കെയേ കഴിക്കൂ. കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കുകയും ചെയ്യും."

അവൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് ദേശ്യം വരുമെന്നായിരുന്നു അവൻ കരുതിയിരുന്നത്. ആ പ്രതീക്ഷയിൽ അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ ശാന്തയായി, ഒരുവേള നിശ്ചലയായി ബിരിയാണിയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നിട്ട് ഭക്ഷണം വാരി അവന്റെ വായിലേക്ക് നീട്ടി. തമാശ പറഞ്ഞതായിരുന്നെങ്കിലും അവൾ ഭക്ഷണം നീട്ടിയപ്പോൾ അതിലൊരു കുളിർമ്മയുള്ള സുഖമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സൗന്ദര്യം ആ മനോഹരമായ നീണ്ടുവിടർന്ന മിഴികളിൽ ഊറിക്കൂടിയ കണ്ണുനീരിന്റെ തിളക്കത്തിനുമുണ്ടായിരുന്നു.

"ഹോ, ഇതാണോ വല്യ പൂതി. ഇതൊക്കെയങ്ങു ചോദിച്ചാ പോരെ കുഞ്ഞേ."

അവൾ ആർദ്രത കലർന്ന ശബ്ദം മറച്ചുപിടിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കളിപ്പോലെ പറഞ്ഞു. ഒന്നുരണ്ട് ഉരുള കഴിച്ചിട്ട് അവൻ പിന്നെ വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവൾക്കൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റ് കൈകഴുകാൻ പോയി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു രണ്ടുപേരും റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി ബൈക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. പെട്ടന്ന് പിന്നിൽനിന്ന് കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ ഹോട്ടലിൽ കണ്ട ആ യുവതി വിടർന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരക്കിട്ട് നടന്ന് വരുന്നു.

"ഹായ്. ഞാൻ ടീന. കൊച്ചിക്കാരിയാണ്. ഫ്രണ്ട്സ്ന്റെ ഒപ്പം ഒരു കപ്പിൾ ട്രിപ്പ്, കറക്കം. നിങ്ങൾ പുതുമോടിയാണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് എത്രയായി.?"

"ഹായ്. ഞാൻ ജെസ്സി. ഇത് എന്റിക്ക. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കോഴിക്കോട് തന്നാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരു.. ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു."

ജസീന വഹിദ് ഓഫീസിൽ