Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 4 [കാവൽക്കാരൻ]

അമ്മ ഒ.പി യിലാണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാനും ചേച്ചിയും കൂടി അങ്ങോട്ട് നടന്നു.

അമ്മയുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടെ അമ്മയുടെ ചുറ്റും കുറേ മെഡിക്കൽ സ്റ്റുഡന്റസ് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം കാണാൻ നല്ല ഒന്നിനൊന്ന്മെച്ചം. പക്ഷേ, സത്യം പറയണമല്ലോ... എന്റെ തങ്കത്തിന് ഇവരെക്കാളൊക്കെ ഏഴഴക് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ അത്ര മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ നിന്നില്ല.

എങ്കിലും, ഞാൻ ആ ഗൗരവത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും ആ പിള്ളേർ ഇടക്കിടക്ക് എന്നെ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ കുശുകുശുക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മിക്കവാറും കല്യാണക്കാര്യമായിരിക്കും.

ഞാൻ ഫയൽ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. അപ്പോഴാണ് അമ്മ ചേച്ചിയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ക്ഷീണിച്ച് അവശയായി, എന്റെ തോളിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയെ കണ്ടതും അമ്മയുടെ മുഖം മാറി. സ്നേഹവും അതിലേറെ ദേഷ്യവും ആ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു.

"നിന്നോട് ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞതല്ലേടി എന്റെ കൂടെ പോരാൻ? അപ്പൊ നിനക്ക് വയ്യ... ഇപ്പോൾ കണ്ടില്ലേ കോലം?"

എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ സസ്‌നേഹം, എന്നാൽ കുറച്ചു വേദനയോടെ തന്നെ ഒരു നുള്ളു വെച്ചു കൊടുത്തു.

പനി കാരണം തളർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നെങ്കിലും, ആ നുള്ളു കിട്ടിയതും ചേച്ചിക്ക് പതിയൊരു ഉണർവ്വ് വെച്ചു. അവൾ പനിയൊക്കെ മറന്ന്, പഴയ വാശിയോടെ അപ്പോൾ തന്നെ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചുവലിച്ച് അവിടെ ആഞ്ഞൊരു കടി വെച്ചുകൊടുത്തു!

"ആഹ്... എടി പിശാശേ... വിടടി..."

അമ്മയുടെ ശബ്ദമുയർന്നപ്പോൾ ഞാൻ വേഗം ചാടിവീണ് ചേച്ചിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി.

ഹോസ്പിറ്റലാണെന്നോ ചുറ്റും ആളുണ്ടെന്നോ ഉള്ള വിചാരമൊന്നും കക്ഷിക്കില്ല.

ഇതൊക്കെ കണ്ട് ചുറ്റും നിന്നിരുന്ന ആ സുന്ദരിക്കൂട്ടം വായ പൊത്തി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇല്ലാത്ത ബോധം അവൾടെ തലയിൽ മിന്നിയത്...

അമ്മ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചുനോക്കി.

"ടി പിശാശേ... നിനക്കുള്ളത് വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ തന്നോളാം. നീ ഇപ്പോൾ പോയി രമ്യയെ കാണിക്ക്. ഞാൻ അവൾക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞോളാം."

"എവിടേന്ന് വെച്ചിട്ടാ അമ്മേ ഞങ്ങൾ പോവുക?"

ഞാൻ ഇടക്ക് കയറി ചോദിച്ചു.

കാരണം ഇത് വല്ല പെട്ടിക്കടയോ മറ്റോ അല്ലല്ലോ..ലോകത്തിലെ തന്നെ മികച്ച മൾട്ടി സ്പെഷ്യാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്നല്ലേ.... ഇതിനകത്ത് എവിടെയെന്ന് വെച്ച് തപ്പാനാ ഞങ്ങൾ?"

എന്റെ