Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 9 [SAMI]

ആദ്യം ആളെ നോക്ക്.”

അത്രയായിരുന്നു തുടക്കം.

പക്ഷേ മീനു അവിടെ നിന്നില്ല.

അവൾ ആ കനലിനെ ഊതി കത്തിച്ചു..

അവൾ ചോദിച്ചു.

അവൾ കേട്ടു.

അവൾ കളിയാക്കി.

അവൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ആ ചെറിയ ഇഷ്ടത്തിന്റെ കനലിന് അവൾ കാറ്റായി.

ചെറിയൊരു ചൂട് പതിയെ തീയായി.

തീ പതിയെ വെളിച്ചമായി.

ആ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരുദിവസം അവൻ സ്വന്തം മനസ്സിനെ തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

മെഹറിനെ താൻ വെറുമൊരു അധ്യാപികയായി കാണുന്നില്ലെന്ന്.

അവളെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ എന്തോ മാറുന്നുണ്ടെന്ന്.

അവളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ദിവസം അല്പം മൃദുവാകുന്നുണ്ടെന്ന്.

അവൾ അടുത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ ഹൃദയം സ്വന്തം താളം മറക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന്.

മെഹറിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി ഉമ്മ കിട്ടിയ ദിവസം…

ആ നിമിഷം ഓർത്തപ്പോൾ പോലും മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വന്നു.

അത് വലിയൊരു സംഭവം ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ അവനുവേണ്ടി…

അതൊരു ലോകം മുഴുവൻ കൈയിലൊതുങ്ങിയ നിമിഷം പോലെയായിരുന്നു.

മെഹറിനെക്കാൾ പോലും കൂടുതലായി സന്തോഷിച്ചത് ആരായിരുന്നുവെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

മീനു.

ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അവൻ അവളെ വിളിച്ചു.

“മീനു…”

“എന്താ?”

“എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.”

“പറ.”

“മെഹർ…”

അവൻ തുടർന്നതും മീനുവിന്റെ ശബ്ദം മാറി.

“കിട്ടിയോ?”

“എന്ത്?”

“ആ ഉമ്മ.”

മനു അമ്പരന്നു.

“നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം?”

“നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ അറിയാം.”

അവൾ അന്ന് അവനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷത്തിലാണ് ചിരിച്ചതെന്ന് ഇപ്പോഴും അവന് ഓർമ്മയുണ്ട്.

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ?”

“എന്ത്?”

“നിനക്ക് ഇത് വേണമെന്ന്.”

മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പക്ഷേ അന്ന് ആദ്യമായി അവന് മനസ്സിലായി—

താൻ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയത് മാത്രമല്ല.

തന്റെ സന്തോഷം മറ്റൊരാളുടെ സന്തോഷമായി മാറിയിരുന്നു.

കാലം പതിയെ നീങ്ങി.

ആദ്യകാലത്ത് മനുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ മീനുവിനായിരുന്നു ആ നിയന്ത്രണം.

എന്ത് ചെയ്യണം.

എന്ത് ചെയ്യരുത്.

എപ്പോൾ വീട്ടിലെത്തണം.