Chapter Title : മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 9 [SAMI]

പക്ഷേ നനവ് മുഴുവൻ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങും.

അവളുടെ സാന്നിധ്യം ഒരു പ്രാർത്ഥനപോലെ.

അവളുടെ ചിരി ഒരു വിളക്കുപോലെ.

അവളുടെ കൈകളുടെ ചൂട്, ഒരിക്കലും തനിക്കു സ്വന്തമല്ലായിരുന്ന ഒരു സമാധാനം പെട്ടെന്ന് കിട്ടിയതുപോലെ.

മനു ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“എനിക്ക് കിട്ടാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ നിധിയാണവൾ…”

അവൻ മീനുവിനോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ തന്നെ വീണ്ടും മനസ്സിൽ കേട്ടു.

ആ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതായി തോന്നി.

കാരണം അത് വെറും മെഹറിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രശംസയല്ലായിരുന്നു.

അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും തേടിപ്പോയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വികാരം അവൾ പതിയെ അവന് സമ്മാനിച്ചുവെന്നുള്ള സമ്മതം ആയിരുന്നു.

അവൻ കിടക്കയിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു.

ഫോൺ നെഞ്ചിനരികിൽ വച്ചു.

മനസ്സിൽ മെഹറിന്റെ മുഖം.

ഓർമ്മയിൽ അവളുടെ ചിരി.

അവളുടെ കൈകളുടെ ചൂട് ഇപ്പോഴും വിരലുകളിൽ പതിഞ്ഞതുപോലെ.

പുറത്ത് രാത്രി കൂടുതൽ ആഴമായി.

ജനലിനപ്പുറം കാറ്റ് ഇലകളെ തഴുകി കടന്നു.

മുറിയിലെ വെളിച്ചം മങ്ങിയപ്പോൾ, ഓർമ്മകളുടെ വെളിച്ചം മാത്രം മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

മെഹറിനൊപ്പം പങ്കിട്ട ഓരോ നിമിഷവും വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞു.

ഒരു മൃദുവായ ചിരി.

ഒരു കണ്ണോട്ടം.

ഒരു സ്പർശം.

ഒരു ചെറിയ ഉമ്മ.

ഒരു പൂർണ്ണമായ സ്നേഹം.

അവൻ അറിഞ്ഞില്ല എപ്പോഴാണ് കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞതെന്ന്.

ചിന്തകൾ ആദ്യം മന്ദമായി.

പിന്നെ അലിഞ്ഞു.

ദേവശ്രീയുടെ മുഖവും, മീനുവിന്റെ ചിരിയും, ലക്ഷ്മിയുടെ കളിയാക്കലും, ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകളും, എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചിരിയും എല്ലാം പതിയെ അകലുകയായിരുന്നു.

അവസാനം ശേഷിച്ചത് ഒരേയൊരു മുഖം.

മെഹർ.

ആ മുഖത്തേക്കാണ് അവന്റെ മനസ്സ് അവസാനമായി ചിരിച്ചത്.

അവളുടെ പേര് നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു മൃദുവായ പ്രാർത്ഥനപോലെ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്—

മനു പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.

തുടരും…