Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

മേഘങ്ങളുടെ ചാരനിറം.

അഞ്ജലി നവീന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി.

അവൻ തുഴയുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ചുണ്ടിന്റെ അരികിൽ തെളിഞ്ഞ ചിരി മറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“എന്തിനാണ് ചിരിക്കുന്നത്?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല.”

അധ്യായം 19: മഴക്കാലങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു വർഷം

അവരുടെ പ്രണയം ആരംഭിച്ച ദിവസം കൃത്യമായി ഏതാണ് എന്ന് പിന്നീട് രണ്ടുപേർക്കും തീരുമാനിക്കാനായില്ല.

ആദ്യത്തെ കത്ത് എഴുതിയ ദിവസമോ?

പരസ്പരം തിരിച്ചറിഞ്ഞ വള്ളയാത്രയോ?

മരത്തിനടിയിൽ മഴയിൽ കാത്തിരുന്ന സന്ധ്യയോ?

അഞ്ജലി ആദ്യമായി ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ നിമിഷമോ?

നവീന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ആദ്യത്തെ കത്ത് എഴുതിയ ദിവസംതന്നെ എന്തോ ആരംഭിച്ചിരുന്നു.

അഞ്ജലി അതു സമ്മതിച്ചില്ല.

“അന്ന് നീ ആരാണെന്നുപോലും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.”

“അതുകൊണ്ട് സ്നേഹിക്കാൻ പാടില്ലേ?”

“ആദ്യത്തെ കത്തിൽത്തന്നെ സ്നേഹമോ?”

“അപ്പോൾ കൗതുകം.”

“കൗതുകവും സ്നേഹവും ഒരേ കാര്യമല്ല.”

“ഒന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കുള്ള വഴിയാകാം.”

“ചരിത്രം പഠിക്കാൻ പോകുന്നവർ എല്ലാറ്റിനും വലിയ അർത്ഥം കണ്ടെത്തുമോ?”

“പത്രപ്രവർത്തകർ എല്ലാറ്റിനും ചോദ്യം ചോദിക്കുമോ?”

അവരുടെ പ്രണയത്തിനും തുടക്കത്തിലുണ്ടായിരുന്ന തർക്കങ്ങളുടെ സ്വഭാവം തന്നെയായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ തർക്കം അവസാനിച്ചശേഷം ഇരുവരും ചിരിക്കും. കൈകൾ കൂട്ടിമുട്ടും. ചിലപ്പോൾ നവീൻ അവളുടെ വിരലുകളിൽ പിടിക്കും. മറ്റുള്ളവർ അടുത്തെത്തുന്നതിനു മുൻപ് അവർ അകന്നു നിൽക്കും.

ഗ്രാമം ചെറുതായിരുന്നു.

വാർത്തകൾക്ക് വള്ളം ആവശ്യമില്ല.

അതുകൊണ്ട് അവർ സൂക്ഷിച്ചു.

അഞ്ജലി നേരത്തെ കടവിലെത്താൻ തുടങ്ങി. അമ്മ ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. സ്കൂൾ തുടങ്ങിയശേഷം കൃത്യനിഷ്ഠ വന്നതാണെന്ന് കരുതി.

“ഇപ്പോൾ പുസ്തകം തലയിണയ്ക്കടിയിൽ വെക്കാറില്ലല്ലോ,” അമ്മ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു.

“വൈകിയാൽ വലിയ വള്ളം പോകും.”

അത് സത്യമായിരുന്നു.

എന്നാൽ വലിയ വള്ളം വരുന്നതിനു മുൻപ് നവീനോടൊപ്പം കിട്ടുന്ന അഞ്ചോ പത്തോ മിനിറ്റുകളായിരുന്നു