Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

കണ്ടാൽ അറിയാമോ സാറിനു.”

“ഞാൻ വാങ്ങില്ല.”

“ഇത് ഞാൻ ഇന്നലെയെ വാങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.”

“ഞാൻ എടുക്കത്തില്ലെന്നാ പറഞ്ഞെ.”

“അപ്പോൾ വെള്ളത്തിലിടും.”

“നീ ഇടില്ല.”

അഞ്ജലി പേന വെള്ളത്തിനുമുകളിൽ പിടിച്ചു.

“അഞ്ജലി.”

“വാങ്ങുമോ?”

നവീൻ അവളുടെ കൈയിൽനിന്ന് പേന പിടിച്ചെടുത്തു.

“ഇത് ഭീഷണിയാണ്.”

“സമ്മാനം സ്വീകരിപ്പിക്കാൻ ചെയ്ത ചെറിയൊരു ശ്രമം.”

“ഇതിന് പകരം ഞാൻ എന്തുതരണം?”

“സമ്മാനം കണക്കാണോ?”

അവൻ മിണ്ടാതായി.

കുറച്ചുദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം നവീൻ അവൾക്കു ചെറിയൊരു മരക്കഷണം നൽകി. നന്നായി മിനുക്കിയിരുന്നു. മുകളിൽ ഒരു തുളയും അതിലൂടെ നീലനൂലും. രണ്ടു അക്ഷരങ്ങൾ കൊത്തിയിരുന്നു.

എ. എൻ.

“ഇത് എന്താണ്?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“ബുക്ക്മാർക്ക്.”

“എവിടെനിന്ന് കിട്ടി?”

“പഴയ വള്ളത്തിന്റെ പലകയിൽനിന്ന് ഉണ്ടാക്കി.”

“വള്ളം പൊളിച്ചോ ?”

“ചെറിയൊരു കഷണം എടുത്തു.”

അഞ്ജലി വിരലുകൊണ്ട് അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ തൊട്ടു.

“എ, എൻ. പഴയ അടയാളങ്ങൾ തന്നെയാണോ?”

“പേരുകൾ അറിഞ്ഞാലും ചില രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാമല്ലോ.”

അത് അവൾ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നോവലിനകത്ത് വെച്ചു.

ഓണംപ്രമാണിച്ച് സ്കൂളിന് അവധിയായപ്പോൾ അഞ്ജലി മായയോടൊപ്പം പൂക്കളം ഒരുക്കാൻ നവീന്റെ വീട്ടിലെത്തി.

ആദ്യമായി ആ വീട്ടിൽ കയറുമ്പോൾ നവീൻ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു.

മേൽക്കൂരയിലെ പല ഓടുകളും പൊട്ടിയിരുന്നു. മഴ ചോരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും പാത്രങ്ങൾ വെച്ചിരുന്നു. ചുവരിലെ കുമ്മായം അടർന്നുപോയി. പഴയ മേശയുടെ ഒരു കാൽ ഇഷ്ടികകൊണ്ട് താങ്ങിയിരുന്നു. മായയുടെ പുസ്തകങ്ങൾ തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞാണ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്.

അഞ്ജലി എന്തു ചിന്തിക്കുമെന്ന് അവൻ നോക്കി.

അവളുടെ മുഖത്ത് സഹതാപം കാണുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ടു.

സഹതാപം സ്നേഹത്തേക്കാൾ വേദനിപ്പിക്കുമെന്ന് അവന് തോന്നിയിരുന്നു.

പക്ഷേ അഞ്ജലി ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത് മായയുടെ പുസ്തകങ്ങളാണ്.

“ഇവ ഇങ്ങനെ